Ευχές...

Ευχές...

Κυριακή, 20 Απριλίου 2014

Τέλος οι συνταξιούχοι κάτω των 62 ετών - Σύνταξη στα 40+ έτη εργασίας!

σχόλια
Αλλαγές στις συντάξεις, στις εισφορές και τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης με…συνταγή Βερολίνου περιλαμβάνει η ατζέντα σειράς νέων ρυθμίσεων που προετοιμάζονται στο ασφαλιστικό.
Τα Ταμεία ενοποιούνται αρχικά σε τρεις φορείς (ΙΚΑ, ΟΑΕΕ και ΟΓΑ), οι επικουρικές από το 2015 ενσωματώνονται στις κύριες συντάξεις, η είσπραξη των εισφορών θα γίνεται ενιαία, τα ενδιάμεσα όρια ηλικίας (πρόωρες συντάξεις) εξαλείφονται με ή χωρίς μεταβατική περίοδο και η ηλικία συνταξιοδότησης θα ξεκινά από το 60ό ή το 62ο έτος για όλους.
Παραμένει το 67ο έτος για πλήρη σύνταξη, ενώ εξετάζεται να αυξηθεί ο χρόνος ασφάλισης πέραν των 40 ετών.
Αυτό θα είναι το μοντέλο του νέου ασφαλιστικού, το περίγραμμα του οποίου ήδη σχεδιάζεται και μάλιστα, σύμφωνα με το ντοκουμέντο που δημοσιεύει ο Ελεύθερος Τύπος της Κυριακής, το νέο ασφαλιστικό «χτίζεται» με τη συνδρομή και την τεχνογνωσία του γερμανικού ΙΚΑ. Η τρόικα άλλωστε, όπως αποκάλυψε ο Ελεύθερος Τύπος, έθεσε επιτακτικά θέμα αλλαγών στις συντάξεις και νέου ασφαλιστικού εντός του 2014 και για το λόγο αυτό έχει συμπεριλάβει ειδικό κεφάλαιο στο νέο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα που συμφωνήθηκε με την κυβέρνηση.
Το συνταξιοδοτικό μοντέλο της Γερμανίας παρουσιάστηκε σε κλειστή ενημέρωση που είχαν η διοίκηση και στελέχη του ΙΚΑ από τον πρόεδρο του Οργανισμού Γερμανικής Ασφάλισης Συντάξεων, δρ Άξελ Ράιμαν, το διήμερο της Μεγάλης Τρίτης και της Μεγάλης Τετάρτης σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Ο Ράιμαν δεν ήρθε μόνος του, αλλά προσεκλήθη από τη διοίκηση του ΙΚΑ, προκειμένου να δώσει τεχνογνωσία για το πώς λειτουργεί και τι συντάξεις δίνει το συνταξιοδοτικό σύστημα της Γερμανίας που καλύπτει 75,8 εκατομμύρια ασφαλισμένους και 30,2 εκατομμύρια συνταξιούχους με ετήσιο προϋπολογισμό 397 δισ. ευρώ.

Το «γερμανικό μοντέλο» θα αποτελέσει τον κορμό των αλλαγών που θα γίνουν στο ελληνικό ασφαλιστικό σύστημα, με πρώτο βήμα τις ενοποιήσεις των Ταμείων σε τρεις φορείς και από το 2016 – 2017 τη δημιουργία ενός και μόνο Εθνικού Φορέα Σύνταξης.
Η κυβέρνηση (υπουργείο Εργασίας) προετοιμάζει τις αλλαγές και, σύμφωνα με πληροφορίες του Ελεύθερου Τύπου, αναμένεται να ανακοινωθεί επιτροπή με συντονιστή το Κέντρο Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ), το οποίο θα παραδώσει πόρισμα – μελέτη για τις ενοποιήσεις των Ταμείων μέχρι το φθινόπωρο, ώστε μέχρι το τέλος του 2014 – αρχές 2015 – να έχει ψηφιστεί ο νέος νόμος.
Πηγή: εφ. "Ελεύθερος Τύπος της Κυριακής"
Διαβάστε τη συνέχεια →

Σάββατο, 19 Απριλίου 2014

Συνέντευξη του πρώην αντιδημάρχου Δημοτικής Αστυνομίας Αθήνας κ. Γιώργου Αναγνωστόπουλου - Τι λέει για την κατάργηση της υπηρεσίας

σχόλια

ΕΡ.: Πριν περάσουμε στις ερωτήσεις θα ήθελα μια πρώτη γνωριμία με τους αναγνώστες της εφημερίδας. Ποιός είναι ο Γιώργος Αναγνωστόπουλος;

ΑΠ.: Ένας απλός αλλά ενεργός πολίτης και οικογενειάρχης που ενδιαφέρεται για τα κοινά.Εργάστηκα για πολλά χρόνια ως εκπαιδευτικός, σε εταιρείες τροφίμων, πετρελαιοειδών και τώρα πάλι στο χώρο των τροφίμων, στη βάση των σπουδών μου ως xημικός. Παράλληλα, ασχολούμαι με την Τοπική Αυτοδιοίκηση πλέον της 30ετίας και από το 1982 που εκλέχτηκα για πρώτη φορά στο δήμο Αθηναίων προσπαθώ να μετουσιώσω την ενασχόλησή μου με τα κοινά σε πράξη πολιτική. Εδώ αναφέρομαι πρωτίστως στην ιδιότητα του πολίτη.

ΕΡ.: Στις τελευταίες δημοτικές  εκλογές εκλεγήκατε στο Δήμο Αθηναίων, τον μεγαλύτερο δήμο της χώρας. Στην αρχή της θητείας σας αναλάβατε αντιδήμαρχος οικονομικών και πρόεδρος της ΟικονομικήςΕπιτροπής. Πόσο δύσκολη και σημαντική θεωρείτε την οικονομική διαχείριση ενός δήμου;

ΑΠ.: Η οικονομική διαχείριση είναι και δύσκολη και σημαντική. Όχι πρωτίστως λόγω των πολύπλοκων διαδικασιών, αν και η πολυνομία σίγουρα δεν διευκολύνει. Πλέον, θεωρώ ως πιο βασική προϋπόθεση επιτυχίας της διαχείρισης τον ξεκάθαρο πολιτικό στόχο, τον σχεδιασμό και την υλοποίηση σε κάθε στάδιο. Δυστυχώς, καταφέραμε να βρεθούμε στη δεινή θέση που η οικονομική διαχείριση έχει εν πολλοίς μονοπωλήσει το ενδιαφέρον. Οι πολιτικές για την παιδεία, τον πολιτισμό και τον αθλητισμό, την οικολογία και τη λειτουργικότητα των πόλεων έχουν παραγκωνισθεί λόγω των δυσμενών οικονομικών συνθηκών. Αυτές, όμως, παράγουν και μια σειρά κοινωνικών επιπτώσεων που ακόμα δεν μπορούμε να συλλάβουμε σε όλο το εύρος τους, από την υπογεννητικότητα μέχρι την αύξηση της παραβατικότητας και της εγκληματικότητας. Πάντως, είναι αλήθεια ότι για την υλοποίηση πολιτικών ανάπτυξης σε οποιοδήποτε τομέα, … δει δη χρημάτων! Όχι ως σκοπός αλλά ως μέσο εφαρμογής των πολιτικών ανάπτυξης.

ΕΡ.: Στην παρούσα οικονομική κατάσταση θεωρείτε ότι υπάρχουν τρόποι αύξησης των εσόδων;

ΑΠ.: Τα περιθώρια αύξησης των εσόδων είναι πράγματι πολύ στενά. Δεν είναι όμως αναγκαστικά το ζητούμενο η αύξηση των εσόδων. Στόχος είναι το θετικό ισοζύγιο εσόδων-εξόδων, ο ισοσκελισμένος προϋπολογισμός και η συνετή εφαρμογή του. Βασικό εργαλείο μπορεί να είναι η περιστολή των ελαστικών δαπανών. Με αυτό σε καμία περίπτωση δεν αναφέρομαι στο μισθολογικό κόστος που ήδη έχει υποστεί συντριπτική μείωση. Ο επανασχεδιασμός της κατανομής των βαρών μπορεί να έχει εξίσου θετικά αποτελέσματα. Πάρτε για παράδειγμα τα δημοτικά τέλη. Σε ελάχιστες περιπτώσεις δήμων οι αλλαγές στις εμπορικές αξίες των ακινήτων επέφεραν και πραγματική ανακατανομή των συντελεστών. Υπήρξε μόνο πάγωμα ή στην καλύτερη περίπτωση, ομοιόμορφη μικρή μείωση τους. Επικροτώ την προσπάθεια αλλά δεν είναι πλήρως ικανοποιητική. Σε πολλές περιπτώσεις πρέπει να αποφασιστεί η δραστική μείωσή τους, ιδίως για ευπαθείς κοινωνικές ομάδες. Αντίθετα, υπάρχουν τρόποι αύξησης των εσόδων, ακόμα και αν είναι μικρής απόδοσης, όπως η επιβολή τέλους για κατάληψη κοινόχρηστων χώρων από Τράπεζες (για τα ΑΤΜ εκτός των υποκαταστημάτων τους), επιχειρήσεις (π.χ. ΟΤΕ για τους διακλαδωτές καλωδίων, τα πιο γνωστά ως ΚΑΦΑΟ) και άλλα παρόμοια.

ΕΡ.: Ο ΄΄Καλλικράτης΄΄ πέτυχε ως πρόγραμμα; Οι αυτοδιοικητικοί θεσμοί μπορούν να λειτουργήσουν ως ανεξάρτητη αρχή, χωρίς την παρέμβαση της κεντρικής εξουσίας και μέχρι που φτάνουν τα όρια;

ΑΠ.: Ο «Καλλικράτης» , ως μακροπρόθεσμη πολιτική στόχευση ήταν - γενικά μιλώντας - προς τη σωστή κατεύθυνση, παρά τις επί μέρους ενστάσεις. Θεωρητικά κατεύθυνε τις εξελίξεις προς μια πιο ισχυρή Τοπική Αυτοδιοίκηση. Οι υπηρεσίες να είναι δίπλα στον πολίτη. Αυτό αποτελεί ευρωπαϊκό κεκτημένο. Στην πράξη, όμως, υπονομεύθηκε από τους εμπνευστές τους. Δεν μιλώ για τα πρόσωπα, αλλά γενικότερα για τις κυβερνητικές επιλογές και τη χάραξη μακροπρόθεσμου σχεδιασμού για τη δημόσια λειτουργία. Στην παρούσα συγκυρία το κεντρικό κράτος νιώθει ότι πρέπει να διαχειριστεί την κρίση αυτοτελώς, χωρίς καμία επικοινωνία με τους δήμους, που όμως έχουν επωμιστεί σχεδόν εξ ολοκλήρου τις συνέπειες της κρίσης, όπως τους παιδικούς σταθμούς, τα συσσίτια και τους αστέγους. Σκοπεύει να αποψιλώσει τους δήμους όλης της χώρας. Ενώ προβλεπόταν ταυτόχρονη μεταφορά των αρμοδιοτήτων και των ανάλογων πόρων τους, δεν αποδίδει στους ΟΤΑ τα οικονομικά μέσα. Όψιμα, τους αφαιρεί αρμοδιότητες και τις ασκεί μέσα από κρατικά όργανα π.χ. την ΕΛ.ΑΣ. Αυτό αποτελεί πισωγύρισμα στο νομοθετικό έργο των τελευταίων 20 ετών. Ο «Καλλικράτης» έμεινε μετέωρος. Το εγχείρημα ματαιώθηκε και οι αυτοδιοικητικοί θεσμοί εγκλωβίστηκαν σε συμπληγάδες από τις κυβερνητικές επιλογές. Τα όρια κράτους και Τοπικής Αυτοδιοίκησης μπορούν να καθοριστούν αλλά αυτό σημαίνει αλλαγή κατεύθυνσης, παραγωγή νέου νομοθετικού έργου, αποκεντρωμένη διακυβέρνηση, κάτι που προς το παρόν δεν απασχολεί την πολιτεία. Ίσως, μάλιστα, να υπάρχουν και συγκεκριμένες δεσμεύσεις προς τους δανειστές και τη Τρόικα η οποία όχι μόνο δεν επιθυμεί οποιαδήποτε πηγή ενστάσεων, αλλά επιδιώκει τη συρρίκνωση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

ΕΡ.: Σε συνέχεια της προηγούμενης ερώτησης, θέλω την άποψή σας και για ένα γεγονός που κληθήκατε να αντιμετωπίσετε. Τη διαθεσιμότητα των υπαλλήλων στη δημοτική αστυνομία της οποίας υπήρξατε Αντιδήμαρχος. Πώς επηρέασε το δήμο;

ΑΠ.: Η Δημοτική Αστυνομία αποτελεί αντιπροσωπευτικό παράδειγμα που ενσωματώνει όλα τα παραπάνω που ανέφερα. Η κατάργησή της σήμανε την στροφή 180 μοιρών της πολιτικής της πολιτείας. Παρέμβαση του κράτους στην συνταγματική αυτοτέλεια των δήμων. Αφαιρέθηκε από την Τοπική Αυτοδιοίκηση η δυνατότητα να ασκούν τα εποπτικά τους καθήκοντα. Οι αρμοδιότητες απορροφήθηκαν από άλλους φορείς, κυρίως την ΕΛ.ΑΣ., για την οποία οι συγκεκριμένες αρμοδιότητες αποτελούν μάλλον πάρεργο. Η μείωση των εσόδων για τους δήμους είναι εμφανής, ενώ εκτυλίχθηκε ένα ανθρώπινο δράμα με τον τρόπο που συμπεριφέρθηκαν στους Δημοτικούς Αστυνομικούς. Τους λασπολόγησαν, τους διέλυσαν τον οικογενειακό προγραμματισμό και πολλούς εξ αυτών τους στέλνουν, όσους επανατοποθετούν, στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, χωρίς σχεδιασμό ή ξεκάθαρους όρους ενσωμάτωσης. Κανείς δεν γνωρίζει ακόμα πως σκοπεύουν να τους «αξιοποιήσουν». Αυτό δεν είναι «μεταρρύθμιση» αλλά πολιτικός εμπαιγμός.

Υπήρξα ο τελευταίος Αντιδήμαρχος της Δημοτικής Αστυνομίας στην Αθήνα. Γνωρίζω καλά ότι εξελισσόταν, τουλάχιστον φανερά, μια διαδικασία αναμόρφωσης της υπηρεσίας σε όλη την επικράτεια και όχι κατάργησής της. Με το προσωπικό της είχαμε καταρτίσει σειρά προτάσεων, συγκεκριμένες και κοστολογημένες. Είχαμε τη στήριξη της ΚΕΔΕ και βρισκόμασταν σε επικοινωνία και με το Υπουργείο Εσωτερικών. Η κατάργηση της υπηρεσίας υπήρξε λάθος, πολιτικό ατύχημα υπό συνθήκες πανικού της κυβέρνησης που επειγόταν να υλοποιήσει τα υπεσχημένα. Εξ αρχής και εγγράφως τοποθετήθηκα απέναντι σε αυτή την απόφαση, αρθρογράφησα πάνω στο θέμα. Δυστυχώς, ως Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν το παλέψαμε συλλογικά και συντεταγμένα το θέμα, όπως θα έπρεπε.

Οι συνέπειες υπήρξαν άμεσα εμφανείς. Η πόλη παρουσίασε εικόνα απορρύθμισης και επιδεινώθηκαν δραματικά παλαιά ζητήματα της πρωτεύουσας σε σχέση με την παράνομη και αντικοινωνική στάθμευση, το παρεμπόριο, τα τραπεζοκαθίσματα και τις αυθαίρετες κατασκευές αλλά και την καθαριότητα και πολλούς άλλους τομείς. Δυσμενείς συνέπειες βιώνουμε, βέβαια, και από την απομάκρυνση των σχολικών φυλάκων. Οι γονείς και οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί είναι ανήσυχοι. Τα σχολεία είναι πλέον ευάλωτα ενώ οι εργαζόμενοι αφέθηκαν στο έλεος της κρίσης, χωρίς καμία πραγματική προσπάθεια αξιοποίησηςτων ίδιων και των υπηρεσιών τους.

ΕΡ.: Σήμερα είστε αντιδήμαρχος εμπορίου και ανάπτυξης και Πρόεδρος της Οικονομικής Επιτροπής. Ήρθατε σε ρήξη με την άναρχη λειτουργία των οίκων ανοχής, καθώς και με τη λειτουργία κάποιων θεάτρων που δεν πληρούν τις προϋποθέσεις ασφαλείας. Δεχτήκατε, επίσης, και βέλη για τη σφράγιση πολλών καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος. Τι έχετε να πείτε επ’αυτών;

ΑΠ.: Η αλήθεια είναι ότι οι οίκοι ανοχής αποτελούν ένα είδος Λερναίας Ύδρας στην Αθήνα. Υπάρχουν οίκοι ανοχής που έχουν σφραγιστεί από το δήμο πολλές δεκάδες φορές μετά από έλεγχο της ΕΛ.ΑΣ., αλλά ξανανοίγουν σχεδόν άμεσα. Πολλοί μεταφέρονται απλώς σε νέους χώρους. Υπάρχει ένα μόνιμο «κυνηγητό». Βέβαια, πρέπει να αλλάξει και το υπάρχον νομικό πλαίσιο της λειτουργίας τους. Η πρωτεύουσα αριθμεί μόνο 2 αδειοδοτημένους οίκους ανοχής, και πάνω από 300 παράνομους. Μια ευνομούμενη πολιτεία δεν μπορεί να κλείνει τα μάτια της σε ένα διαχρονικό πρόβλημα αλλά και μια πραγματική ανάγκη να υπάρξει ένα νέο νομοθετικό πλαίσιο.

Σε ό,τι αφορά άλλες επιχειρήσεις, σωστά αναφέρατε τη λέξη «ρήξη». Πράγματι, ενόχλησα πολλούς που είχαν επαναπαυτεί στην εμπειρία της αδράνειας μιας δημοτικής αρχής, την ψηφοθηρική μιζέρια και την πολιτική «γνωριμία». Σε μεγάλο βαθμό, βέβαια, το κλίμα αυτό γαλουχήθηκε για πολλά χρόνια και κατέστησαν πλέον δυσδιάκριτα τα όρια μεταξύ της νόμιμης εξυπηρέτησης του πολίτη και από την άλλη πλευρά της (παρα-)κάμψης των υποχρεώσεων των αιρετών και των συλλογικών οργάνων.

Σε ό,τι αφορά συγκεκριμένα τους χώρους θεάτρου κατηγορήθηκα ως πολέμιος κάποιων επαγγελματιών των χώρων παραστάσεων επειδή για πρώτη φορά προβήκαμε σε ελέγχους από τη Δημοτική Αστυνομία, ύστερα από συγκεκριμένες καταγγελίες, και μάλιστα από επαγγελματικούς φορείς του ίδιου του χώρου των θεάτρων. Έκανα αυτό που επέβαλε ο νόμος και η συνείδησή μου. Εξάλλου, κοινωνικός, καλλιτεχνικός και πολιτικός πολιτισμός είναι και να διασφαλίζεις ότι όλοι, και κυρίως τα μικρά παιδιά, παρακολουθούν τις παραστάσεις με ασφάλεια. Αναρωτιέμαι, είναι πολιτισμός χώροι συνάθροισης κοινού με μηδενική πυρασφάλεια ή εξόδους κινδύνου που άλλοι αποδείχτηκαν χωρίς έξοδο και άλλοι οδηγούσαν σε μπαλκόνια με διέξοδο την πτώση στο κενό; Διότι τέτοιες καταστάσεις διαπιστώσαμε. Απαντώ, σαφώς και όχι! Αυτό δεν είναιπολιτισμός.

ΕΡ.: Πιστεύετε πως ένας εκλεγμένος εκπρόσωπος επιβάλλεται να προχωράει έστω και με προσωπικό κόστος κόντρα στα συμφέροντα; Το ρωτάω, γιατί οι περισσότεροι στρουθοκαμηλίζουν σκεπτόμενοι την επανεκλογή τους.

ΑΠ.: Ως εκλεγμένος εκπρόσωπος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και ως αντιδήμαρχος επέλεξα την οδό της ισονομίας, χωρίς πολιτικές εκπτώσεις, ψηφοθηρικές αβαρίες ή προσωπικές χάρες. Αυτό είναι απόφαση που προκαλεί την προσωπική πολιτική φθορά αλλά και την ενσυνείδητη αποδοχή της ψυχολογικής πίεσης που δέχομαι καθημερινά. Πριν λίγες ημέρες υπέγραψα τη σφράγιση κυλικείου της Βουλής που λειτουργούσε χωρίς άδεια. Οι νόμοι δεν προσφέρονται για α-λα-καρτ εφαρμογή. Αυτή η στάση όμως, αποτελεί ταυτόχρονα και μια επένδυση προς τον ανώνυμο πολίτη που νιώθει ότι δεν έχει φωνή και βήμα να ακουστεί, τον ευσυνείδητο επιχειρηματία, τον δημότη που μας εμπιστεύτηκε να κάνουμε τη δουλειά μας. Ως πρώην εκπαιδευτικός θεωρώ τη συγκεκριμένη στάση μου εξόχως παιδευτική. Στο τέλος, είναι θέμα αρχών και συνέπειας. Με αυτές θέλω να οδεύω και αυτές επιθυμώ να εμφυσήσω και στα παιδιά μου, δια του παραδείγματος όμως.

ΕΡ.: Κατάγεστε από τη Κορινθία και με το Λουτράκι έχετε μια ιδιαίτερη σχέση. Η γνώμη σας είναι ότι μπορεί να αλλάξει η σημερινή εικόνα της πόλης με συντονισμένες κινήσεις;

ΑΠ.: Κατάγομαι από το ορεινό Κεφαλάρι και αρχικά γνώρισα το Κιάτο. Για την καταγωγή μου και τις ρίζες και των δύο γονιών μου από την περιοχή αυτή (Κεφαλάρι & Παναρίτη) νιώθω πολύ περήφανος. Από νεαρή ηλικία, παράλληλα, συνδέθηκα με το Λουτράκι. Πολλά καλοκαίρια μου και ευχάριστες μνήμες είναι συνδεδεμένες με τη συγκεκριμένη περιοχή. Αποπνέει μια κοσμοπολίτικη ατμόσφαιρα αλλά  ταυτόχρονα αποτελεί έναν οικογενειακό προορισμό τουρισμού, έχει να παρουσιάσει σπουδαία πολιτιστική κληρονομιά και αρχαιολογικούς χώρους και έναν απαράμιλλο συνδυασμό ορεινών όγκων και παραλιακού μετώπου. Για το λόγο αυτό, παρ’ ότι οι πόροι των δήμων έχουν συρρικνωθεί, το Λουτράκι μπορεί να εκμεταλλευτεί τα πρωτογενή του χαρακτηριστικά. Επίσης, έχει να επιδείξει και επιπλέον συγκριτικά πλεονεκτήματα, όπως την εγγύτητα με την πρωτεύουσα, τις δυνατότητες του ιαματικού τουρισμού και την εγγύτητα με σπουδαίους αρχαιολογικούς χώρους, όπως το θέατρο της Επιδαύρου και τις Μυκήνες. Οι δήμοι που δεν έχουν το μέγεθος και την ανθρωπογεωγραφία της πρωτεύουσας, ή ακόμα και μεγάλα ποσοστά προσωρινών δημοτών, έχουν το πλεονέκτημα μιας πιο συμπαγούς κοινότητας με καλλιεργημένη την αίσθηση της εντοπιότητας και της αστικής δράσης. Η κατάλληλη κινητοποίηση των πολιτών, η συνεργασία με τους επαγγελματικούς φορείς και η προσανατολισμένη στόχευση μπορούν να συμβάλλουν αποφασιστικά. Για αυτό και αρκετοί μικροί ή μεσαίοι δήμοι έχουν καταφέρει να παρουσιάζουν και υψηλά ποσοστά απορρόφησης κονδυλίων και δημιουργική αξιοποίησή τους.

ΕΡ.: Δράττομαι της ευκαιρίας να μας αναφέρετε πόσος είναι ο αριθμός των ψηφοφόρων σύμφωνα με τα στοιχεία, στις επτά δημοτικές κοινότητες της Α΄ Αθηνών.

ΑΠ.: Την τελευταία δωδεκαετία ο αριθμός των ψηφοφόρων έχει μειωθεί αρκετά, περίπου 20%. Το σύνολο των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων για το 2014 στο δήμο Αθηναίων ανέρχεταιπλέον, στις 480.000, με τις 1η,2η,6η και 7η, Δημοτική Κοινότητα να αριθμούν κοντά και γύρω στις 80.000 έκαστη, ακολουθεί η 5η με περίπου 60.000 και την 3η και 4η Δ.Κ. με πέριξ τους 50.000 ψηφοφόρους. Οι προηγούμενοι αριθμοί είναι στρογγυλοποιημένοι.

ΕΡ.: Κλείνοντας, να σας ευχαριστήσω πολύ για το χρόνο που διαθέσατε καθώς και για τις απόψεις που μοιραστήκατε μαζί μας. Σας εύχομαι καλή επιτυχία σε ό,τι επιλέξετε.

ΑΠ.: Και εγώ σας ευχαριστώ για τη συνομιλία μας. Ανήκω σε εκείνους που θεωρούν ότι η επιτυχία αποτελεί πρωτίστως υπόθεση οικογενειακή και ιδιωτικού βίου. Νιώθω υπερήφανος για τους φίλους μου και την οικογένειά μου. Τη σχέση μου μαζί τους. Αυτοί είναι ο πλούτος μου και η επιτυχία μου. Ιδίως η σύζυγός μου και τα τρία μας παιδιά. Υπ’ αυτή την προοπτική, εύχομαι και εγώ ό,τι καλύτερο σε εσάς και όλους τους αναγνώστες σας. 


Πηγή: Εφημερίδα "ΤΟ ΒΗΜΑ"
Αναδημοσίευση από: www.ekeda.blogspot.gr
Διαβάστε τη συνέχεια →

Επικουρικές συντάξεις, εφάπαξ στο δημόσιο, περικοπές στους ένστολους και αποκρατικοποιήσεις στα χέρια του ΣτΕ

σχόλια
Αποφάσεις μείζονος σημασίας για σειρά δημοσιονομικών μέτρων που καθόρισαν την τελευταία τριετία την άσκηση της κυβερνητικής πολιτικής στο πλαίσιο της προσπάθειας να αποφευχθεί η χρεοκοπία της χώρας αναμένονται το προσεχές διάστημα, με εξαιρετικό ενδιαφέρον, από το Συμβούλιο της Επικρατείας.
Ποτέ στο παρελθόν δεν είχε επικεντρωθεί το ενδιαφέρον τόσο πολλών (κυβέρνησης, κοινωνικών ομάδων και χιλιάδων πολιτών) σε αποφάσεις Ανωτάτου Δικαστηρίου, όπως συμβαίνει τώρα, με τις επικείμενες αποφάσεις του ΣτΕ, που κυοφορούνται για κρίσιμα και σημαντικά νομοθετικά μέτρα. Τουλάχιστον έξι, που αναμένονται προσεχώς, θεωρούνται καθοριστικής σημασίας, καθώς θα κρίνουν κεντρικές επιλογές των κυβερνήσεων τα τελευταία χρόνια, στο πλαίσιο της δημοσιονομικής προσαρμογής.
Πρόκειται για τα σημαντικότερα μέτρα περιστολής δαπανών, αλλά και διαρθρωτικών αλλαγών,που ελήφθησαν την τελευταία τριετία και έχουν οδηγηθεί στο ΣτΕ, που καλείται να λάβει αποφάσεις περί της συνταγματικότητάς τους ή μη. Οι αποφάσεις αυτές θα καλύπτουν όλο το φάσμα, από περικοπές μισθών και συντάξεων μέχρι και διαρθρωτικές αλλαγές.
Ειδικότερα:
1. Κομβικής σημασίας θεωρούνται οι αποφάσεις για τη μείωση των κύριων και των επικουρικών συντάξεων, που έχουν ήδη συζητηθεί στο Α΄ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας, στις 10 Μαρτίου του 2014 και αναμένεται η έκδοσή τους.
2. Με εξαιρετικό ενδιαφέρον αναμένεται η απόφαση του ΣτΕ για το εφάπαξ των δημοσίων υπαλλήλων και τις περικοπές που έχουν ήδη επέλθει στο εν λόγω βοήθημα, ύψους πολλών εκατομμυρίων ευρώ. Η σχετική υπόθεση ήδη έχει προσδιοριστεί και θα απασχολήσει την Ολομέλεια του ΣτΕ αμέσως μετά τις γιορτές του Πάσχα, καθώς δικάσιμος έχει οριστεί για τις 9 Μαΐου.
3. Μείζονος σημασίας είναι και οι αποφάσεις του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου για το πακέτο των αποκρατικοποιήσεων και των ιδιωτικοποιήσεων. Δεκάδες είναι οι προσφυγές που πρόκειται να δικαστούν, ορισμένες έχουν ήδη εκδικαστεί, για συγκεκριμένες υποθέσεις (λιμάνια, αεροδρόμια, δημόσια κτήματα, οργανισμοί του Δημοσίου κ.ά.). Από τις αποφάσεις αυτές, όπως τόνισε και ο ίδιος ο πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας κ. Σωτήριος Ρίζος, μιλώντας προ ημερών σε ελληνογερμανικό συνέδριο, «θα διαφανεί η στάση του δικαστηρίου στο μέγα θέμα της διακρίσεως μεταξύ Δημοσίου και Ιδιωτικού, εκείνων που πρέπει να διαφυλαχθούν υπέρ του κράτους και εκείνων που επιτρέπεται να εκχωρηθούν σε ιδιώτες».
4. Σημαντικές είναι και οι αναμενόμενες αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας για σειρά νομοθετικών ρυθμίσεων με τις οποίες επήλθαν μεταβολές στο δίκαιο της αυτονομίας των συλλογικών συμβάσεων και σε εργασιακά θέματα γενικότερα, όπως, για παράδειγμα, οι ρυθμίσεις σχετικά με τη συλλογική διαπραγμάτευση ή τις τροποποιήσεις στον θεσμό της διαιτησίας. Πολλές προσφυγές ήδη έχουν εκδικαστεί για τα εν λόγω θέματα και αναμένεται η δημοσίευση των σχετικών αποφάσεων.
5. Επίσης με ενδιαφέρον αναμένεται η δημοσίευση της απόφασης της Ολομελείας του ΣτΕ που έκρινεαντισυνταγματικές τις περικοπές σε ενστόλους και στρατιωτικούς, καθώς το σκεπτικό των δικαστών θεωρείται μείζονος σημασίας για το εύρος εφαρμογής της απόφασης, τη γενικότερη σημασία της και το δημοσιονομικό κόστος που τελικά θα παραχθεί για το Δημόσιο.
6. Τέλος, αναμένονται και άλλες αποφάσεις –οι πρώτες εκδόθηκαν ήδη– για το ευρύ φάσμα όσων έχουν πληγεί από το «κούρεμα» των ελληνικών ομολόγων. Οι πρώτες αποφάσεις του ΣτΕ, πάντως, έκριναν συνταγματικές τις περικοπές στα ομόλογα με σκεπτικό που στηρίχθηκε στην αξιολόγηση «των οικονομικών συνθηκών που έφεραν την Ελληνική Δημοκρατία σε κατάσταση αδυναμίας να εκπληρώνει εμπροθέσμως και στο ακέραιο όλες τις οικονομικής φύσεως υποχρεώσεις της, ήτοι προ του κινδύνου της στάσης πληρωμών και κατάρρευσης της εθνικής οικονομίας…» (απόσπασμα από την απόφαση).
Και βεβαίως, σύντομα εκτιμάται ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας θα κληθεί και πάλι να κρίνει τη συνταγματικότητα ή μη των μέτρων που περιλαμβάνονται στο πολυνομοσχέδιο που ψηφίστηκε πριν από λίγες εβδομάδες στη Βουλή…

Πηγή: kathimerini.gr
Να μη ξεχνάμε και τις αποφάσεις που αναμένουμε οι Δημοτικοί Αστυνομικοί για την μοριοδότηση των 20 μορίων της σειράς του 2010, το "σπάσιμο" της oκταετίας, τα όρια ηλικίας που θέτουν οι ΚΥΑ της ΕΛ.ΑΣ. και των Καταστημάτων Κράτησης (50 ετών) και φυσικά της διαθεσιμότητας μας (κατάργηση θέσεων) που αναμένονται, σύμφωνα με πληροφορίες, τον ερχόμενο Ιούνιο.
Διαβάστε τη συνέχεια →

Παρασκευή, 18 Απριλίου 2014

(Ν)Τροπολογία αμνηστίας για καταδικασμένους δημάρχους

σχόλια
Αγαπημένοι δήμαρχοί μας! Απορούμε πόσο αφελείς ήμασταν όταν το καλοκαίρι ζητούσαμε να πάτε...κόντρα στην κυβέρνηση για την κατάργηση της Δημοτικής Αστυνομίας!

Μείζον ηθικό  ζήτημα προκύπτει για πέντε βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, μετά την  πρόσφατη διπλή προσπάθειά τους να καταθέσουν «στο παραπέντε» των αυτοδιοικητικών εκλογών,  μια περίεργη  τροπολογία , σε νομοσχέδιο που αφορούσε τα υδατορέματα, βάση της οποίας θα δινόταν άφεση αμαρτιών στους παρανομούντες και καταδικασθέντες εκπροσώπους της Τοπικής Αυτοδιοίκησης για πράξεις και καταδίκες που αφορούσαν την χρονική περίοδο πριν την 1/1/2011. Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι μεταξύ των βουλευτώνπου υπογράφουν την σχετική τροπολογία,  βρίσκεται η βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στην Ηλεία Διονυσία Αυγερινοπούλου,  η οποία  τυγχάνει να είναι ανηψιά του έκπτωτου λόγω της παραβατικής συμπεριφοράς δημάρχου της Ζαχάρως Πανταζή Χρονόπουλου ο οποίος και θα ήταν ένας εκ των ωφελημένων της τροπολογίας.
http://apokalypseis.com/wp-content/uploads/2014/04/NTROPOLOGIA-1A1.jpgΟ κ. Χρονόπουλος  καταδικάστηκε με αμετάκλητη δικαστική απόφαση για παράβαση καθήκοντος που εκδόθηκε το 2010 και κηρύχθηκε έκπτωτος με Διαπιστωτική Πράξη στις 9.9.2011 βάση του Ν. 3852/2010 από τον Γενικό Γραμματέα της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας λόγω της αμετάκλητης καταδίκης του για παράβαση καθήκοντος με βάση την 124-125/2010 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Πατρών η οποία επικύρωσε την πρωτόδικη καταδίκη του το 2008 από το Τριμελές Εφετείο Πατρών.   
Δύο φορές !
Το απίστευτο είναι ότι η συγκεκριμένη τροπολογία κατατέθηκε στη Βουλή δύο φορές αλλά δεν πέρασε,  καθώς την πρώτη φορά – σύμφωνα με πληροφορίες – δεν εγκρίθηκε από το γραφείο του Υπουργού Εσωτερικών και δεν μπήκε σε ψηφοφορία στη Βουλή ,  ενώ την δεύτερη φορά απορρίφθηκε ως εκπρόθεσμη !
Η τροπολογία tropologia 1 (1)που κατατέθηκε αρχικά στις 2 Απριλίου 2014  μπήκε  ως προσθήκη στο Σχέδιο Νόμου με τίτλο« Εκλογή Μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και άλλες διατάξεις» και προέβλεπε να έχει αναδρομική ισχύ η διάταξη της περίπτωσης γ’ της παραγράφου 1 του άρθρου 236 του Ν.3852/2010 όπως αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρο 7 παρ.7 του Ν.4071/2010, από 1.1.2011 !
Την τροπολογία υπογράφουν οι βουλευτές της ΝΔ , Ταμήλος Μιχαήλ, Αυγερινοπούλου Διονυσία Τσιάρας Κωνσταντίνος και Κέλας Χρήστος .
Στις 10 Απριλίου 2014 η ίδια ακριβώς τροπολογία tropologia 2 (1)κατατίθεται εκ νέου ως προσθήκη σε άσχετο ! νομοσχέδιο με τίτλο     « Διαδικασία Οριοθέτησης και Ρύθμισης Θεμάτων για τα Υδατορέματα – Ρυθμίσεις Πολεοδομικής Νομοθεσίας» και υπογράφεται από τους βουλευτές της ΝΔ , Ταμήλο Χρήστο , Διονυσία Αυγερινοπούλου , Τσιάρα Κωνσταντίνο και Γιώργο Κοντογιάννη. Όμως και αυτή την φορά δεν ψηφίζεται καθώς κρίνεται ως εκπρόθεσμη ! 
Ο νόμος 
Σημειώνεται ότι με το άρθρο 7 παρ. 6 του ν. 4071/ 2012 αντικαταστάθηκε η παράγραφος 1περίπτωση γ΄ του άρθρου 236 του ν. 3852/2010 ως εξής:
«1γ. Αν καταδικαστούν με αμετάκλητη δικαστική απόφαση, ως αυτουργοί ή συμμέτοχοι σε κακούργημα ή σε οποιαδήποτε ποινή για παραχάραξη, κιβδηλεία, πλαστογραφία, ψευδή βεβαίωση, δωροδοκία, εκβίαση, κλοπή, υπεξαίρεση, απιστία, απάτη, καταπίεση, αιμομιξία, μαστροπεία, σωματεμπορία, παράνομη διακίνηση αλλοδαπών, παράβαση της νομοθεσίας για την καταπολέμηση των ναρκωτικών, τη λαθρεμπορία. Το ίδιο ισχύει και για την αμετάκλητη καταδίκη για παράβαση καθήκοντος, εφόσον κατά τη διάπραξη του αδικήματος αυτού προξενείται οικονομική βλάβη στο δήμο, στην περιφέρεια ή στα νομικά τους πρόσωπα.»

Συγχωροχάρτι 

Είναι προφανές ότι σε περίπτωση που περνούσε η συγκεκριμένη τροπολογία από την Βουλή , θα δινόταν ουσιαστικά παραμονές εκλογών , άφεση αμαρτιών στους αιρετούς αυτοδιοικητικούς παράγοντες που είχαν σε βάρος τους καταδικαστικές αποφάσεις πριν το 2011 όπως ο έκπτωτος δήμαρχος της Ζαχάρως Πανταζής Χρονόπουλος. Στον αέρα επίσης θα ήταν και  η διαπιστωτική πράξη της έκπτωσης του κ. Χρονόπουλου από τον γ.γ. της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας καθώς αυτή εκδόθηκε στις 9.9.2011 και βασιζόταν στον Ν. 3852/2010 (ΦΕΚ 87 Α -7/6/2010) και σε καταδικαστική του 2010…
Ερωτηθείσα για την περίεργη τροπολογία η βουλευτής της ΝΔ στην Ηλεία Διονυσία Αυγερινοπούλου ανέφερε ότι η τροπολογία ήταν ιδέα του συνάδελφού της βουλευτή Μιχαήλ Ταμήλου χωρίς όμως να δώσει επαρκείς εξηγήσεις .  
« Την τροπολογία μας την έφερε και την υπογράψαμε ο Ταμήλος που ασχολείται με την Τοπική Αυτοδιοίκηση και ήθελε να γίνει αναδρομικά το θέμα του Καλλικράτη για τις εξαιρέσεις και τα κολλύμματα . Μη με εμπλέκετε εμένα με τον Πανταζή Χρονόπουλο. Η τροπολογία είναι του Ταμήλου και να πάρετε εκείνον να ρωτήσετε. Αυτό που ζητήσαμε είναι ότι καθ όλη την διάρκεια του Καλλικράτη από το 2011 και μετά να υπάρχουν ίσιες προυποθέσεις για όλους. Γιατί η κυβέρνηση πέρασε ένα νόμο που έλεγε για τις εξαιρέσεις και τα κολλήματα για τον Καλλικράτη αλλά δεν κάλυπτε όλο το χρονικό διάστημα .Και θεωρεί ο Ταμήλος που ήταν δήμαρχος και ξέρει κάποια πράγματα της αυτοδιοίκησης ότι αυτό είναι άνισο και πρέπει να καλυφθεί. Είναι μια τροπολογία του Ταμήλου . Αυτός που υπογράφει πρώτος αυτός καταθέτει και την τροπολογία.» – ανέφερε η κ. Αυγερινοπούλου .
Αναδημοσίευση από apokalypseis.com
Διαβάστε τη συνέχεια →

Ως τις 2 Μαΐου αιτήσεις για την ενδοδημοτική κινητικότητα

σχόλια
Μέχρι τις 2 Μαΐου 2014 θα μπορούν να υποβάλουν αίτηση μετάταξης σε άλλον δήμο, στο πλαίσιο της ενδοδημοτικής κινητικότητας, όσοι υπάλληλοι ΟΤΑ το επιθυμούν.

Τότε εκπνέει η προθεσμία, όπως καθορίστηκε με πρόσφατη νομοθετική ρύθμιση του υπουργείου Εσωτερικών. Η καταληκτική προθεσμία αφορά όσους δημοτικούς υπαλλήλους θέλουν να μετέχουν στο πρόγραμμα της «Εθελοντικής Ενδοαυτοδιοικητικής Κινητικότητας», εντασσόμενοι για ένα μήνα σε καθεστώς διαθεσιμότητας.

Αρχικά η προθεσμία έληγε στις 2 Απριλίου. Όμως με το άρθρο 24 του νόμου 4255 για «Εκλογή μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και άλλες διατάξεις» (δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ Α', αρ. φύλ. 89/11.4.2014) δόθηκε παράταση 20 εργάσιμων ημερών. Έτσι, οι υπάλληλοι δήμων, περιφερειών και φορέων τους θα μπορούν να καταθέσουν ως και τις 2 Μαΐου αίτημα για να μετακινηθούν σε νέα θέση άλλου ΟΤΑ.

Στο άρθρο 24 του Ν. 4255/2014 σημειώνεται συγκεκριμένα: «1. A. Η προθεσμία της παρ. 2 του άρθρου 30 του ν. 4223/2013 (Α' 287), όπως ισχύει, παρατείνεται από τη λήξη της για είκοσι (20) εργάσιμες ημέρες. Η αληθής έννοια της αρχικής προθεσμίας των πέντε ημερών της ίδιας παραγράφου αφορά σε εργάσιμες ημέρες.

Β. Η παρ. 3 του άρθρου 30 του ν. 4223/2013, όπως ισχύει, τροποποιείται ως ακολούθως: "Εντός τριών (3) ημερών από τη λήξη της προθεσμίας της προηγούμενης παραγράφου, το αρμόδιο προς διορισμό όργανο του φορέα υποδοχής συντάσσει την απόφαση μετάταξης κατά παρέκκλιση κάθε άλλης διαδικασίας. Εν συνεχεία βεβαιώνεται η ύπαρξη της αναγκαίας πίστωσης και η απόφαση αποστέλλεται αμελλητί προς έλεγχο νομιμότητας στον οικείο Γενικό Γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης ή προκειμένου για την ΚΕΔΕ και την ΕΝΠΕ στον Υπουργό Εσωτερικών"».

Το πρόγραμμα της εθελοντικής ενδοαυτοδιοικητικής κινητικότητας εφαρμόζεται με ταχείες διαδικασίες. Όσοι υπάλληλοι μετάσχουν στο πρόγραμμα μπορούν να καταθέσουν αίτησή τους μόνο σε ένα φορέα της επιλογής τους.

Η αίτηση κατατίθεται στη Διεύθυνση Διοικητικού / Προσωπικού του φορέα υποδοχής.  Μαζί με την αίτηση υποχρεωτικά υποβάλλονται:

- Υπεύθυνη δήλωση του ενδιαφερομένου υπαλλήλου, στην οποία
θα αναγράφεται ο κλάδος / ειδικότητα, ο βαθμός του, τα χρόνια
υπηρεσίας του και τα προσόντα που κατέχει

- Σύμφωνη γνώμη του αρμοδίου για το διορισμό οργάνου του φορέα προέλευσης ή του οικείου υπηρεσιακού συμβουλίου

- Στοιχεία που αποδεικνύουν την εμπειρία, τις γνώσεις των αιτούντων και ό,τι άλλο κρίνουν απαραίτητο.

Η μετάταξη στο πλαίσιο του προγράμματος «εθελοντικής ενδοαυτοδιοικητικής κινητικότητας» διενεργείται κατά παρέκκλιση κάθε άλλης γενικής ή ειδικής διάταξης.

Το προσωπικό που μετατάσσεται τίθεται σε διαθεσιμότητα χρονικής διάρκειας ενός μηνός, αρχομένης από την ημερομηνία δημοσίευσης της απόφασης μετάταξης του γενικού γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης. Η διαθεσιμότητα παύει αυτοδικαίως με την πάροδο του μηνός και προς τούτο εκδίδεται αμελλητί σχετική διαπιστωτική πράξη του αρμόδιου προς διορισμό οργάνου του φορέα υποδοχής.

Σύμφωνα με τις νομοθετικές ρυθμίσεις για την ενδοαυτοδιοικητική κινητικότητα, το προσωπικό αυτό, μετά το πέρας της διαδικασίας, «δεν δύναται να χαρακτηρισθεί ως πλεονάζον και να τεθεί εκ νέου, άνευ αιτήσεώς του, σε καθεστώς κινητικότητας ή διαθεσιμότητας».

Διαβάστε τη συνέχεια →

Στον νέο ελεγκτικό μηχανισμό του ΥΠ.ΟΙΚ. (ΥΕΔΔΕ) οι π. Δ.Α. με οικονομικό πτυχίο

σχόλια
Γιατί αποκτά δικό του ελεγκτικό μηχανισμό ο Χάρης Θεοχάρης

Και το όνομα αυτού «Υπηρεσία Ερευνών και Διασφάλισης Δημοσίων Εσόδων» (ΥΕΔΔΕ). Είναι το... νέο ΣΔΟΕ, το οποίο δημιουργείται υπό τον ανεξάρτητο, πενταετούς θητείας γενικό γραμματέα Δημοσίων Εσόδων, κ. Χάρη Θεοχάρη, στο πλαίσιο της υλοποίησης των μνημονιακών δεσμεύσεων της χώρας για απογαλακτισμό του φοροελεγκτικού και φοροεισπρακτικού μηχανισμού του υπουργείου Οικονομικών από την εκάστοτε πολιτική ηγεσία.

Η τρόικα απαίτησε να περάσει το σύνολο του φορολογικού μηχανισμού στην αρμοδιότητα του κ. Θεοχάρη και, κατά κύριο λόγο, του ΣΔΟΕ, το οποίο έχει κατηγορηθεί κατά καιρούς ότι αποτελεί το μακρύ χέρι της κυβέρνησης στην αγορά και στους αντιπάλους της.

Αποτέλεσμα των πιέσεων της τρόικας ήταν το ΣΔΟΕ να σπάσει στα δύο. Υπό την εποπτεία του ειδικού γραμματέα του ΣΔΟΕ, ο οποίος μπορεί ανά πάσα στιγμή να αντικατασταθεί από την κυβέρνηση, παρέμειναν οι ειδικές υποθέσεις που ελέγχει το Σώμα, δη-
λαδή όσες αφορούν τους ελέγχους πολιτικών προσώπων, και κατά κανόνα όλες οι υποθέσεις που βρίσκονται υπό την εποπτεία και τις εντολές του αρμόδιου οικονομικού εισαγγελέα.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα υποθέσεων που παρέμειναν στο ΣΔΟΕ είναι αυτές που αφορούν τη λίστα Λαγκάρντ και την πραγματοποίηση φορολογικού ελέγχου σε ζητήματα χρηματισμού πολιτικών.

Ο λεγόμενος προληπτικός έλεγχος, ωστόσο, όπως είναι αυτός που αφορά την έκδοση αποδείξεων, τη διακίνηση προϊόντων και την ευρύτερη τήρηση της φορολογικής νομοθεσίας από τις επιχειρήσεις και την αγορά γενικότερα, πέρασε στον γενικό γραμματέα Δημοσίων Εσόδων. Η υλοποίηση αυτού του «περάσματος» αρμοδιοτήτων γίνεται τελικά με τη δημιουργία της νέας υπηρεσίας.

Η εν λόγω υπηρεσία πρόκειται να στελεχωθεί με περίπου 350 εργαζομένους, από τους οποίους σχεδόν οι 250 θα είναι ελεγκτές και οι υπόλοιποι θα καλύψουν τις διοικητικές θέσεις. Οι 350 θα προέλθουν από όσους ήδη εργάζονται στο υπουργείο Οικονομικών, ενώ θα αξιοποιηθούν και μέσω της κινητικότητας δημοτικοί αστυνομικοί οι οποίοι διαθέτουν πτυχίο οικονομικής κατεύθυνσης.

Η ΥΕΔΔΕ θα προβαίνει σε έρευνες, ελέγχους πρόληψης και μερικούς ελέγχους εφαρμογής της φορολογικής νομοθεσίας, ιδίως στους παρακρατούμενους, επιρριπτόμενους φόρους και στον Φόρο Προστιθέμενης Αξίας. Επίσης, θα πραγματοποιεί ελέγχους στη διάθεση των προϊόντων που υπόκεινται σε Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης και γενικά στην εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας, με σκοπό την καταπολέμηση της φοροαποφυγής, της φοροδιαφυγής και της λαθρεμπορίας.

Οι ελεγκτές της ΥΕΔΔΕ θα έχουν τη δυνατότητα να φορούν ειδική στολή ή διακριτικά, ανάλογα με τις συνθήκες της αποστολής τους. Η λειτουργία της νέας υπηρεσίας αναμένεται να ξεκινήσει από την 1η Ιουνίου, ολοκληρώνοντας, έτσι, τους σχεδιασμούς που επέβαλε η τρόικα για την αναδιάρθρωση των φοροελεγκτικών υπηρεσιών.

Οι ενστάσεις
Η απόσχιση του προληπτικού ελέγχου από το ΣΔΟΕ δεν έγινε αναίμακτα. Στους κόλπους του εκδηλώθηκαν αντιδράσεις και γκρίνια, η οποία έφτασε μέχρι την ηγεσία του ΥΠΟΙΚ. Οι επικριτές της απόσχισης έβαλαν ερωτήματα για την αποτελεσματικότητα του Σώματος.

Πιο συγκεκριμένα, υποστηρίζουν, βάσει των στατιστικών στοιχείων της παραβατικότητας, ότι το ποσοστό της διαπίστωσης παραβάσεων ανερχόταν επί προληπτικού ελέγχου στο ΣΔΟΕ πάνω από το 50%. Μετά το πέρασμα του προληπτικού ελέγχου στη Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων, το σχετικό ποσοστό σπανίως ξεπερνά σε κάποιες περιοχές το 10%.

Για τη μειωμένη αυτή διαπίστωση παραβάσεων οι επικριτές της απόσχισης σημειώνουν την έλλειψη εξειδίκευσης των ελεγκτών.

Πηγή: www.capital.gr
Διαβάστε τη συνέχεια →

Ξεκίνησαν οι μετατάξεις των Δημοτικών Αστυνομικών

σχόλια

Εκδόθηκε το πρώτο ΦΕΚ για την μετάταξη τους στα Καταστήματα Κράτησης της χώρας



Δημοσιεύθηκε σήμερα (σσ. χθες M. Πέμπτη αργά το βράδυ) στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης το πρώτο ΦΕΚ με τα ονόματα των Δημοτικών Αστυνομικών που μετακινούνται μέσα από το πρόγραμμα κινητικότητας ως σωφρονιστικοί υπάλληλοι στα καταστήματα κράτησης της χώρας. Στο ΦΕΚ Γ' 508 με ημερομηνία έκδοσης την 17η Απριλίου 2014, βρίσκονται μόνο τα ονόματα των υπαλλήλων που καταλαμβάνουν τις θέσεις ΔΕ φύλαξης στα σωφρονιστικά καταστήματα σύμφωνα με τους επικαιροποιημένους τελικούς πίνακες που δημοσίευσε το ΑΣΕΠ.

Ανησυχία για προχειρότητα και αλαλούμ στις μετατάξεις τους

Μεγάλη ανησυχία επικρατεί στους κόλπους των Δημοτικών Αστυνομικών καθώς ακόμη δεν έχουν εκδοθεί τελικοί πίνακες για ΕΛΑΣ, Υπ. Εσωτερικών, Υπ. Ανάπτυξης και Υπ. Οικονομικών , γεγονός που μάλλον οφείλεται στο ότι δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί η εξέταση των αιτήσεων θεραπείας/ενστάσεων από τα Ειδικά τριμελή υπηρεσιακά συμβούλια του ΑΣΕΠ . Επομένως, η οποιαδήποτε μεταβολή μπορεί να προκαλέσει ανακατανομή στους πίνακες, αφού όλοι είναι αλληλένδετοι μεταξύ τους. Εκτός αυτού συνεχίζεται η δημοσίευση ανακλήσεων Δημοτικών Αστυνομικών που προσλήφθηκαν με πλαστά και μη προβλεπόμενα δικαιολογητικά προκαλώντας και πάλι αλλαγές στην τελική κατάταξη των πινάκων. Για παράδειγμα, ένας Δημοτικός Αστυνομικός που σήμερα φαίνεται να διορίζεται στο Υπ. Δικαιοσύνης, μπορεί την επόμενη βδομάδα και μετά την εξέταση των ενστάσεων , να βρεθεί σε άλλο  πίνακα και να πρέπει να διοριστεί σε άλλον φορέα.

Γιατί δεν δημοσιεύθηκαν τα ονόματα των υπαλλήλων ΔΕ Εξωτερικής Φρούρησης

Εντύπωση προκάλεσε το γεγονός ότι μέχρι στιγμής ανακοινώθηκαν μόνο τα ονόματα που πρόκειται να διοριστούν ως προσωπικό εσωτερικής φύλαξης των καταστημάτων κράτησης και όχι των υπαλλήλων που θα απασχοληθούν στην εξωτερική φρουρά φυλακών. Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες αυτό συνέβη διότι οι Δημοτικοί Αστυνομικοί θα πρέπει να περάσουν από ταχύρρυθμη εκπαίδευση ενός μήνα σε αστυνομικές σχολές που έχει παραχωρήσει το Υπ. Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη , καθώς πλέον θα πρέπει να οπλοφορούν κατά την εκτέλεση της υπηρεσίας τους. Κύκλοι του Υπ. Δικαιοσύνης φαίνεται ότι επιθυμούσαν αρχικά η εκπαίδευση αυτή να γίνει ταυτόχρονα με την εκπαίδευση των Δημοτικών Αστυνομικών που θα μετακινηθούν στην Ελληνική Αστυνομία, όμως ακόμα δεν έχει ξεκαθαρίσει αν εκείνοι τελικά θα οπλοφορούν ή όχι. Έτσι και με δεδομένο ότι το Υπ. Δικαιοσύνης "βιάζεται" να καλύψει τις θέσεις στα Καταστήματα Κράτησης, αφήνεται να διαρρέει ότι λίγο μετά το Πάσχα θα κληθούν στις σχολές για να εκπαιδευτούν και οι 300 περίπου Δημοτικοί Αστυνομικοί που πρόκειται να υπηρετήσουν στην Εξωτερική Φρουρά Φυλακών.

Τι μέλλει γενέσθαι με τους υπαλλήλους που θα μεταφερθούν στην ΕΛ.ΑΣ

Αξιοποίηση των υπαλλήλων που θα μετακινηθούν στην Ελληνική Αστυνομία ως ιδιαίτερη κατηγορία προσωπικού επιθυμεί η πολιτική ηγεσία του Υπ. Δημόσιας Τάξεως και Προστασίας του Πολίτη. Ήδη ανακοινώθηκε η δημιουργία των "ΓΕΠ" (Γραφείων Εξυπηρέτησης Πολιτών) από τον Κο. Δένδια στο πλαίσιο της αναδιάρθρωσης της Ελληνικής Αστυνομίας, τα οποία φαίνεται ότι θα στελεχώσουν και Δημοτικοί Αστυνομικοί, ιδιαίτερα σε αστυνομικά τμήματα που υπάρχουν ανάγκες. Ωστόσο, όπως διαφαίνεται, τα καθήκοντα των Δημοτικών Αστυνομικών δεν θα περιορισθούν μόνο σε επίπεδο διοικητικό. Οι υπάλληλοι φαίνεται ότι θα είναι ένστολοι και θα εκτελούν ένα μεγάλο μέρος των αρμοδιοτήτων που μεταφέρθηκαν στην Ελληνική Αστυνομία μετά την κατάργηση της Δημοτικής Αστυνομίας με τον Ν. 4172. 

Ελεγκτικός ο ρόλος και των Δημοτικών Αστυνομικών που μετατάσσονται στο Υπ. Οικονομικών

Μια νέα ελεγκτική υπηρεσία, στα πρότυπα του ΣΔΟΕ θα λειτουργεί από τη 1η Ιουνίου όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα του defencenet.  Το όνομα της είναι «Υπηρεσία Ερευνών και Διασφάλισης Δημοσίων Εσόδων (ΥΕΔΔΕ)» και υπάγεται απευθείας στον Γενικό Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων, ο οποίος πλέον αποκτά ακόμα μεγαλύτερη αυτονομία έναντι του ΣΔΟΕ.

Σύμφωνα με την Απόφαση, που αφορά στη νέα δομή της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων, η Υ.Ε.Δ.Δ.Ε. προβαίνει, κατά κύριο λόγο, σε έρευνες, σε ελέγχους πρόληψης και σε μερικούς ελέγχους εφαρμογής της φορολογικής νομοθεσίας, ιδίως στους παρακρατούμενους, επιρριπτόμενους φόρους και στο Φόρο Προστιθέμενης Αξίας (Φ.Π.Α.), σε ελέγχους στη διακίνηση, στη διαμετακόμιση, στις εισαγωγές και εξαγωγές, στον εφοδιασμό και τη διάθεση των προϊόντων που υπόκεινται σε Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης (Ε.Φ.Κ.) και γενικά σε ελέγχους εφαρμογής της τελωνειακής νομοθεσίας, με σκοπό την καταπολέμηση της φοροαποφυγής, της φοροδιαφυγής και της λαθρεμπορίας.

Η νέα, ειδική αποκεντρωμένη Υπηρεσία θα στελεχωθεί από περίπου 350 άτομα, εκ των οποίων 200- 220 θα είναι ελεγκτές και οι υπόλοιποι θα είναι διοικητικό προσωπικό. Η στελέχωση θα γίνει από εφορίες, από την πρώην Δημοτική Αστυνομία (πτυχιούχοι), από τελωνεία, από υπηρεσίες του Γενικού Χημείου του Κράτους. Η Υ.Ε.Δ.Δ.Ε. έχει έδρα τον Νομό Αττικής, διαρθρώνεται σε τρία Αυτοτελή Τμήματα, υπαγόμενα απευθείας στον Προϊστάμενο αυτής και σε μία Υποδιεύθυνση, η οποία διαρθρώνεται σε επτά Τμήματα, από τα οποία τα δύο εδρεύουν εκτός της έδρας της.

Διαβάστε τη συνέχεια →

Πέμπτη, 17 Απριλίου 2014

Το ΦΕΚ μετάταξης και επανατοποθέτησης των π. Δ.Α. σε θέσεις σωφρονιστικών υπαλλήλων (ΔΕ φύλαξης) στα Καταστήματα Κράτησης (Υπ. Δικαιοσύνης) σύμφωνα με τον επικαιροποιημένο τελικό πίνακα της 10ης Απριλίου!

σχόλια
Δημοσιεύθηκε σήμερα στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης το (ΦΕΚ Γ' 508/17 Απριλίου 2014) μετάταξης και επανατοποθέτησης των π. Δ.Α. σε θέσεις σωφρονιστικών υπαλλήλων (ΔΕ Φύλαξης) στα Καταστήματα Κράτησης του Υπουργείου Δικαιοσύνης, σύμφωνα με τους επικαιροποιημένους τελικούς πίνακες που δημοσίευσε το ΑΣΕΠ στις 10 Απριλίου 2014. 

Δείτε το παρακάτω ή κατεβάστε το από εδώ:


Όπως θα διαπιστώσατε, από τους παραπάνω ονομαστικούς πίνακες του ΦΕΚ λείπουν αρκετοί αύξοντες αριθμοί ενδιάμεσα. Προφανώς αυτοί θα αντιστοιχούν στις θέσεις της Εξωτερικής Φρούρησης. Κάτι που σημαίνει ότι θα υπάρξει και νέο ΦΕΚ που απλώς θα εμπεριέχει και τους π. Δ.Α. που τοποθετούνται σε αυτές τις θέσεις. Βέβαια, της στιγμή που οι πίνακες είναι αλληλένδετοι, αδυνατούμε να καταλάβουμε πως γίνεται να βγαίνει ΦΕΚ μετάταξης για έναν φορέα μόνο από τους πέντε συνολικά, όταν ακόμη δεν έχουν εξεταστεί καν οι ενστάσεις από τα Τριμελή! Εφόσον και η παραμικρή αλλαγή που θα γίνει στον πίνακα σε έναν φορέα, επηρεάζει την επανατοποθέτηση σε όλους τους φορείς!

Η προχειρότητα και το πείραμα με την κινητικότητα των Δημοτικών Αστυνομικών συνεχίζεται...
Διαβάστε τη συνέχεια →

Ιδιωτικοί εναντίον Δημοσίων υπαλλήλων; Απλά αυτοπυροβολούνται, έχοντας επιλέξει λάθος «εχθρό»!

σχόλια
Κατά τη διάρκεια αυτής της κρίσης μας δόθηκε η ευκαιρία να μιλήσουμε για πολλά πράγματα. Ένα απ’ αυτά ήταν η «προνομιούχος» τάξη των δημοσίων υπαλλήλων. «Προνομιούχος» τάξη, βεβαίως, σε σχέση με την πιο παραμελημένη τάξη των ιδιωτικών υπαλλήλων.

Έχει αυτό κάποια δόση αλήθειας; 

Η απάντηση είναι........βεβαίως και έχει!

Το επόμενο ερώτημα είναι : Είναι αυτή όλη η αλήθεια; Η απάντηση είναι : βεβαίως και δεν είναι!

Τα προνόμια των δημοσίων υπαλλήλων, αν θέλει κανείς να τα εντοπίσει θάπρεπε να τα εντοπίσει κυρίως στα μη οικονομικά προνόμια. Όπως για παράδειγμα, η αναμφισβήτητη προστασία των γυναικών στο ζήτημα της μητρότητας και των διευκολύνσεών τους στην εργασία, σε σχέση με τις αντίστοιχες παροχές στις γυναίκες του ιδιωτικού τομέα.

Πολλές φορές η προπαγάνδα, δούλεψε στο ζήτημα των δημοσίων υπαλλήλων πολύ αποτελεσματικά. Πράγματι για πολλά χρόνια, κατόρθωσε να πείσει τους υπαλλήλους του ιδιωτικού τομέα ότι οι συνάδελφοί τους στον δημόσιο τομέα, στο ζήτημα των οικονομικών ωφελειών ήταν πολύ πιο ευνοημένοι απ’ αυτούς.

Ερώτημα : ήταν, είναι; 

Απάντηση : Βεβαίως ήταν, είναι!


Ερώτημα : ήταν, είναι τόσο μεγάλη η διαφορά; 

Απάντηση : Βεβαίως και όχι τόσο πολύ.


Πώς λοιπόν προέκυπταν οι διαφορές αυτές;

Συνήθως προέκυπταν διότι, όχι σπάνια, η σύγκριση γινόταν μεταξύ ανομοίων δεδομένων. Πιάνανε ένα εκκαθαριστικό μισθοδοσίας ενός διευθυντή ας πούμε μιας δημόσιας υπηρεσίας, που είχε είκοσι πέντε χρόνια υπηρεσίας, και χωρίς άλλη πληροφόρηση, π.χ., τι άλλα ουσιαστικά και τυπικά προσόντα είχα, τι εύρος και τι κρισιμότητα δραστηριοτήτων, τον συνέκριναν με τις αποδοχές ενδεχομένως ενός απλού ιδιωτικού υπαλλήλου, που δεν ξέρουμε αν ήταν πρωτοπροσληφθείς, τι αρμοδιότητες και υπευθυνότητες είχε, τι άλλα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα. Προσωπικά, ήσουν να έγινε αλλά στάθηκα εξαιρετικά άτυχος, δεν άκουσα ποτέ να γίνεται σύγκριση αμοιβών ομοειδών ή περίπου ομοειδών στελεχών δημοσίου και ιδιωτικού τομέα. Π.χ., ενός Δ/ντή μιας Εφορίας, που έχει την ευθύνη διοίκησης δεκάδων υπαλλήλων, την ευθύνη διαχείρισης υποθέσεων ενδεχομένως και δισεκατομμυρίων ευρώ, την ευθύνη διαχείρισης ενός τεράστιου χαρτοφυλακίου δημοσίων εσόδων, με έναν οικονομικό διευθυντή ή τον προϊστάμενο λογιστηρίου μιας αναλόγου μεγέθους (από άποψη διαχειριζομένων κεφαλαίων και προσωπικού) ιδιωτικής επιχείρησης, ώστε, να βγάλουμε επαρκή συμπεράσματα. Ή, πάλι, να πιάναμε έναν δημόσιο υπάλληλο με υπηρεσία πέντε ετών στο δημόσιο, κάτοχο πτυχίου ανωτάτης σχολής, παντρεμένο και ένα παιδί, και να συγκρίναμε τις αποδοχές του, με έναν ιδιωτικό υπάλληλο, με τα ίδια ακριβώς χαρακτηριστικά.

Όμως η αλήθεια, αν γινόταν συγκρίσεις «έντιμες» ως οι ανωτέρω, δεν ξέρω κατά πόσο θα θεμελίωναν ισχυρισμούς περί «εξωφρενικών» ή και απλά «τεράστιων» διαφορών, ενώ, στο επίπεδο των διευθυντικών στελεχών, όπως στο παραπάνω παράδειγμα, ίσως και να αποδεικνύονταν ο διευθυντής του Δημοσίου και φτωχός συγγενής του συναδέλφου του, στον ιδιωτικό τομέα. Όταν «στοχοποιούνται» ως «μεγάλοι» μισθοί της τάξης των 2500 ή 3000 ευρώ το μήνα, πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι στις ιδιωτικές επιχειρήσεις, και ίσως όχι μόνο στις μεγάλες μα και στις «καλές» μεσαίου μεγέθους, αυτές οι αποδοχές, ίσως να είναι αποδοχές ορισμένων κατηγοριών υπαλλήλων τους, ενώ υπάρχουν αποδοχές διευθυντικών στελεχών στον ιδιωτικό τομέα, που μπορεί να είναι δύο και τρείς φορές πάνω από τον μισθό του πρωθυπουργού. Βεβαίως, στη τελευταία περίπτωση, μπορεί να υποστηρίξει κάποιος : «Και σένα τι σε νοιάζει; Ιδιώτης δεν τα δίνει; Επιβαρύνει πουθενά το Κράτος; Ενώ τον δημόσιο υπάλληλο τον πληρώνω εγώ.» Θα του απαντήσω όμως αυτόν ως εξής : «Μην μου επιτίθεσαι, διότι συμφωνώ μαζί σου, αν και εν μέρει. Το τι δουλειά έχει το Κράτος στις αποδοχές των ιδιωτικών υπαλλήλων, να το πεις αυτό στη Τρόϊκα και τη κυβέρνηση, που βάζει χέρι και στη κατηγορία αυτή. Το ότι τώρα εσύ πληρώνεις τον δημόσιο υπάλληλο, κάνεις λάθος. Τον πληρώνει η εργασία του, ακριβώς όπως κι εσένα, ίσως να μη σε πληρώνει ο ιδιώτης εργοδότης σου, μα οι δουλειές που έχει με το «κακό» Κράτος που του δίνει δουλειές οι οποίες με τη σειρά τους τον επιτρέπουν να σε πληρώνει, ή, μπορεί να πληρώνεσαι, όχι χάρη στα χρήματα του εργοδότη σου, μα χάρη σε «κοινωνικό χρήμα», δηλαδή, χάρη στη τραπεζική χρηματοδότηση που λαμβάνει και η οποία κινεί τη δραστηριότητά του και εξασφαλίζει τα έσοδά του και το δικό σου μισθό». Μένουμε σ’ αυτές τις γενικές αναφορές, διότι δεν είναι ο χώρος για να εκθέσουμε πιο τεχνικά στατιστικά τρυκ, που μπορεί να «θεμελιώνουν» την όποια πολεμική της προπαγάνδας εναντίον των «καλύτερα αμειβόμενων» δημοσίων υπαλλήλων, μια διαφορά αποδοχών δημοσίου – ιδιώτη υπαλλήλου, που κατά μέσο όρο, με στοιχεία του 2009, ανέρχονταν στο «ιλιγγιώδες» ποσό των 250-300 ευρώ μηνιαίως, αν θυμάμαι καλά κάποιες σχετικές μελέτες εκείνης της εποχής, που προέρχονταν, το λέω με κάποια επιφύλαξη, από το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ, το οποίο διαθέτει καταξιωμένους επιστήμονες. Δεν πάει πολύ να ξεκινήσουμε εμφύλιο πόλεμο για 300 ευρώ;

Πέρα όμως απ’ όλα αυτά, εδώ υπάρχει ακόμα κάτι πιο ουσιαστικό.

Η προπαγάνδα που ανέλαβε τον ρόλο της συκοφάντησης των δημοσίων υπαλλήλων, φυσικά, απέκρυπτε και κάτι άλλο, ούσα βεβαία ότι ο πολύς κόσμος, συνήθως δεν κάνει τον κόπο να αξιολογεί όχι μονάχα λεπτομέρειες, που όμως δεν είναι λεπτομέρειες, μα ούτε και χοντράδες, που όμως δεν είναι χοντράδες.

Ποιο ήταν και είναι όμως, ο στόχος της προπαγάνδας στη κριτική της εναντίον των αποδοχών των δημοσίων υπαλλήλων;

Ήταν και είναι τούτος : Εσύ ιδιωτικέ υπάλληλε, μην αγωνίζεσαι να φτάσεις τις ανώτερες αποδοχές του δημοσίου υπαλλήλου, μα πάλεψε να μειωθούν οι ανώτερες αποδοχές στο δικό σου επίπεδο. Δηλαδή, η εξίσωση προς τα κάτω! Μπορεί να «πιάσει» μια τέτοια προπαγάνδα; Η απάντηση είναι προφανής : Μα αυτό δεν συμβαίνει σήμερα, αυτό δεν συνέβαινε πάντα; Και σήμερα αυτό ακριβώς επιτεύχθη!

Φτάσαμε σε τέτοιο σημείο παραλογισμού, ώστε τα αιτήματα στην ουσία των ιδιωτικών υπαλλήλων να μην είναι αιτήματα σύγκλισης προς τα πάνω των αποδοχών τους προς άλλα ανώτερα εισοδήματα μισθωτών, μα αιτήματα σύγκλισης προς τα κάτω των καλύτερων από τα δικά τους εισοδημάτων, αγνοώντας, ότι όχι μόνο δεν ζουν σε μια εξισωτική κοινωνία και οικονομία, μα αντίθετα, ζουν σ’ ένα ιδεολογικοπολιτικό σύστημα που όλη του η φιλοσοφία εδράζεται στην ανισότητα των αμοιβών ως κινητηρίου δυνάμεως της ίδιας της προόδου, και φυσικά, δεν είμαι εγώ που θα ισχυρισθώ ότι μπορώ να ευαγγελιστώ ένα σύστημα πλήρως και κατά τρόπο δίκαιο εξισωτικό, αφού, ένα τέτοιο σύστημα δεν είναι από πλευράς μου ούτε αποδεκτό, μα ούτε και δίκαιο εν τέλει, στον ίδιο βαθμό, που είναι απορριπτέα και η ασυδοσία αυτού του συστήματος όπως και ο στόχος του για ισοπέδωση του κοινωνικού κράτους.

Τι σημαίνουν οι αμέσως παραπάνω επισημάνσεις;

Σημαίνει ότι άπαξ και εγκαθιδρυθεί επιτυχώς η ανάλογη νοοτροπία των εξισωτικών τάσεων προς τα κάτω, κι ακριβώς επειδή δεν ζούμε σε μια εξισωτική οικονομία, αν οι ανώτεροι μισθοί θα εξισώνονταν με τους κατώτερους, τότε με αρχή τη νέα «βάση», θα διαμορφώνονταν νέες διαφοροποιήσεις, και οι νέοι «υψηλοί» μισθοί στο κατώτερο αυτό επίπεδο, θα έτειναν σε ακόμα χαμηλότερα επίπεδα. Αυτή η φιλοσοφία της εξίσωσης προς τα κάτω, εν τούτοις, δεν εντοπίστηκε μονάχα στις διαφοροποιήσεις μισθών του δημοσίου και του ιδιωτικού τομέα, μα και εντός των ίδιων των διακεκριμένων αυτών τομέων, κάτι που το βλέπουμε πιο έντονα σήμερα. Έτσι π.χ., σήμερα η πρώην «καταπιεσμένη» τάξη που εκπροσωπούνταν με τον κατώτερο μισθό των 700 ευρώ, σήμερα φαντάζει «προνομιούχος» σε σχέση με τους νεόπτωχους των 500 ευρώ, απόδειξη του πόσο αποτελεσματικά λειτουργεί αυτή η στρατηγική της σταδιακής εξίσωσης προς τα κάτω. Στην αρχή η σύγκριση γίνεται με μια στοχευμένη επαγγελματική τάξη που προηγούμενα βομβαρδίστηκε δεόντως με τη δέουσα ποσότητα λάσπης, κι ακολούθως γενικεύεται προς κάθε κατεύθυνση.

Βεβαίως, εδώ, στη διένεξη δημοσίου – ιδιωτικού τομέα, στο θέμα των αποδοχών, οι υπάλληλοι του ιδιωτικού τομέα είχαν σύμμαχό τους και τους εργοδότες τους, οι οποίοι σιγοντάριζαν τη δυσαρέσκεια των υπαλλήλων τους έναντι των προνομίων και των αμοιβών των δημοσίων υπαλλήλων, όχι βεβαίως διότι επιθυμούσαν οι υπάλληλοί τους να αμείβονται με μεγαλύτερες αποδοχές, κάτι βεβαίως που κανείς δεν τους απαγόρευε να το κάνουν, αλλά δεν το έκαναν. Όμως, η «επιτυχία» τους, να μειωθούν δραματικά με πρόφαση τη τελευταία κρίση, οι αμοιβές των δημοσίων υπαλλήλων, τόσο οι επιχειρηματίες όσο και οι υπάλληλοί τους, διαπίστωσαν κατά τον πλέον δραματικό τρόπο, πόσο καταστρεπτική ήταν η άποψή τους αυτή, για τα ίδια τους τα συμφέροντα, αφού αυτές οι μειώσεις, μεταφράστηκαν σε βαθειά ύφεση, που με τη σειρά της έβαλε λουκέτα σε μαγαζιά, και οδήγησε σε ανεργία ιδιώτες υπαλλήλους, αν και σ’ αυτό, συνέβαλαν οπωσδήποτε και άλλοι παράγοντες, όμως, κι αυτός ήταν σημαντικός. Κατά παράδοξο τρόπο, τουλάχιστον οι επιχειρηματίες, αποδείχτηκαν μύωπες στον προσδιορισμό του ιδίου αυτού συμφέροντος.

Το ερώτημα μπορεί να τεθεί από τη πλευρά των ιδιωτικών υπαλλήλων : «γιατί να είναι οι δημόσιοι υπάλληλοι οι καλύτερα αμειβόμενοι και όχι εμείς»; Το ερώτημα καλώς τίθεται από πλευράς τους. Και θα ήταν παράλογο να μην τίθονταν. Όμως το ζήτημα δεν είναι να θέτεις μόνο ερωτήματα. Είναι να θέτεις και στόχους και να ξέρεις πώς να τους υποστηρίξεις. Αυτό ακριβώς είναι που εδώ υπογραμμίζω. Να υπενθυμίσω μονάχα κάτι, που οι νεότερες γενιές δεν το έζησαν, το ζήσαμε εμείς οι παλιότεροι. Ότι δηλαδή, τα πράγματα δεν ήταν πάντα έτσι. Υπήρχαν εποχές, όπου για δεκαετίες, εικοσαετίες, οι αποδοχές των δημοσίων υπαλλήλων, υπολείπονταν σημαντικά εκείνων του ιδιωτικού τομέα. Το «παίρνει τρεις κι εξήντα» βγήκε με βάση τις αποδοχές των τότε δημοσίων υπαλλήλων, και ακόμα, θυμάμαι, ότι μια οικογένεια, εκείνες τις εποχές, που ήθελε να κάνει η κόρη τους ένα «πετυχημένο» οικονομικά γάμο, η τελευταία επιλογή ήταν ο γάμος με δημόσιο υπάλληλο, ενώ ένας ιδιώτης υπάλληλος, μπορούσε να υποσχεθεί περισσότερα από τον συνάδελφό του στη δημόσιο. Τότε, ο διορισμός στο δημόσιο τομέα, ήταν περίπου και μια ατυχής κατάληξη, αν είχαν ήδη κλείσει όλες οι εναλλακτικές δυνατότητες για τον ιδιωτικό τομέα. Μάλιστα θυμάμαι εποχές, όπου οι προκηρύξεις για διορισμό στο Δημόσιο, υπήρχαν περιπτώσεις κατά τις οποίες οι υποψήφιοι ήταν λιγότεροι από τις θέσεις που προκηρύσσονταν.

Τα πράγματα όπως πηγαίνουν, φαίνεται να κινούνται σ’ ένα κύκλο, με την επαναφορά των παλιών εκείνων συσχετισμών, και προσωπικά πιστεύω ότι αυτό θα γίνει, όπως επίσης πιστεύω ότι ο κύκλος αυτός θα επαναληφθεί στη πορεία ανατρέποντας μετά δεκαετίες ίσως, εκ νέου τους νεοδημιουργούμενους συσχετισμούς, παρόλο που αυτό, έχει να κάνει και με τον άλλο κύκλο, δηλαδή, της ανόδου και παρακμής πολιτικών ιδεολογιών που κυριαρχούν τη κάθε φορά στο πολιτικό σύστημα διεθνώς και τοπικά.

Την ίδια στιγμή, τα δάκρυα που χύνονται για τους αδικημένους ιδιωτικούς υπαλλήλους, δεν είναι όλα γνήσια, είναι κροκοδείλια. Ο μισθωτός του ιδιωτικού τομέα ο οποίος εύχεται να απολυθεί ο συνάδελφός του στο δημόσιο τομέα, εκείνη τη στιγμή, φαίνεται να μην αντιλαμβάνεται ότι συνηγορεί υπέρ και της δημιουργίας προϋποθέσεων για τη δική του μελλοντική ανεργία, και αναρωτιέμαι αν ο φανατισμός ή η εμπάθεια του είναι τόση ώστε να εύχεται να βρεθεί κι αυτός στην ανεργία, αρκεί να βρεθεί στην ανεργία και ο συνάδελφός του στον ιδιωτικό τομέα. Και σε ό,τι αφορά τους «συμμάχους» των ιδιωτικών υπαλλήλων στη «διαμάχη» τους εναντίον των δημοσίων υπαλλήλων, οι οποίοι κύρια προέρχονται από τον επιχειρηματικό κόσμο και από όσους φανατικά τάσσονται αλληλέγγυοι με τον νεοφιλελευθερισμό και το Μνημόνιο εδώ στη χώρα μας, εδώ, η δική μου εκτίμηση των πραγμάτων, είναι πως θα με εξέπληττε αν σε κάθε εκατό περιπτώσεις, διαπιστώνονταν άνω της μιας γνήσιας συνηγορίας των διεκδικήσεων των ιδιωτικών υπαλλήλων. Για να το πω όμως όσο πιο απλά γίνεται, όποιος στις σημερινές συνθήκες ιδίως, αλλά και όχι σήμερα μα πάντα, όποιος υποστηρίζει συνειδητά, την οποιαδήποτε πολιτική που προπαγανδίζει την απόλυση οποιουδήποτε εργαζόμενου, σε οποιοδήποτε τομέα της οικονομίας, τότε στη δική μου συνείδηση αυτός ο άνθρωπος, πολιτογραφείται ως κάποιος ο οποίος έχει ίδιον συμφέρον οικονομικό ή πολιτικό από αυτή τη πολιτική. Και φυσικά, θάλεγα, ότι υπήρξαν περίοδοι πολύ καλές για τις δουλειές και τα κέρδη πολλών επιχειρηματιών, που θα μπορούσαν να ικανοποιήσουν πολύ πιο άνετα δίκαιες διεκδικήσεις των υπαλλήλων τους, πράγμα όμως που δεν έκαναν όλοι. Δεν νοείται Έλληνας τούτη τη στιγμή, να υποστηρίζει απολύσεις στο Δημόσιο τομέα, διότι την ίδια στιγμή, υποστηρίζει σιωπηρά πλην σαφώς και ακόμα μεγαλύτερες απολύσεις στον ιδιωτικό τομέα. Η αλληλεγγύη τούτες τις δύσκολες στιγμές, πρέπει να υπερβεί τις όποιες «εσωτερικές» μας διαμάχες. Αυτό είναι ένα πατριωτικό αίτημα. Δεν μπορούμε να μεμφόμαστε την Ευρώπη για έλλειμμα αλληλεγγύης και την ίδια στιγμή εδώ η μια τάξη να κανιβαλίζει σε βάρος της άλλης. Κάποιος παίρνει 200, 300 ευρώ παραπάνω από τον άλλο, και πάει αυτό είναι : είμαστε έτοιμοι για εμφύλιο πόλεμο. Δεν είναι δυνατό με τη χώρα υπό ξένη Κατοχή, αντί όλοι να ενωθούμε εναντίον της Κατοχής, να έχουμε μεταβληθεί σε μονομάχους που ο καθένας μοναχικά ξιφομαχεί εναντίον του άλλου, ελπίζοντας ότι μ’ αυτό τον ατομικό αγώνα θα αντιμετωπίσουν και νικήσουν τον ξένο Κατακτητή. Και το πιο ανησυχητικό απ’ όλα δεν είναι ότι κάποιοι ζητούν «αίμα», μα θέλουν και να το «γευτούν». Και όταν αυτό το ζητά ο ξένος Κατακτητής, αυτό το καταλαβαίνω. Το να το ζητούν όμως και Έλληνες, αυτή η αλληλεγγύη προς τον ξένο Κατακτητή είναι τραγικό.

Όμως, τόσο η τάξη των δημοσίων υπαλλήλων όσο και αυτή των ιδιωτικών υπαλλήλων, πρέπει να ξέρουν ότι μακροπρόθεσμα έχουν τα ίδια συμφέροντα : ο μεταξύ τους ανταγωνισμός, πρέπει να γίνεται στη λογική της προς τα πάνω σύγκλισης, και όχι να παίζουν το παιχνίδι της ολέθριας προς τα κάτω σύγκλισης.

Όλα τα παραπάνω, και μ’ αυτό κλείνω, δεν έχουν καμία σχέση με το ζήτημα του μεγάλου ή μικρού κράτους, των πολλών ή λίγων δημοσίων υπαλλήλων. Αυτό είναι ένα σοβαρό ζήτημα, αλλά άλλης τάξεως ζήτημα. Και επειδή δεν θέλω να υπεκφεύγω, δεν έχω καμία δυσκολία να πω ότι θα ήμουν αυτός που θα επικροτούσε την εικόνα μιας δημοσίας υπηρεσίας, στην οποία υπάρχουν πέντε γραφεία με πέντε υπαλλήλους να κάθονται και μ’ άλλους πέντε όρθιους επειδή δεν έχουν γραφεία να κάθονται, ή να έχουν γραφεία μεν αλλά χωρίς αντικείμενο δουλειάς. Και για να το πω πιο ωμά : Αν θέλει κανείς να δει τι έγινε στο ελληνικό Δημόσιο από πλευράς διόγκωσης του μεγέθους του σε συνδυασμό με την επιδείνωση της αναποτελεσματικότητάς του στο επίπεδο της ποιότητας των παρεχομένων υπηρεσιών και κυρίως της σπατάλης και της διαφθοράς, περισσότερο κι απ’ το κόστος του, θέλει δε θέλει θα σταθεί ιδιαίτερα στο 1981, και από εκεί και πέρα να κάνει τις όποιες συγκρίσεις θέλει. Κυρίως όμως, από το 1981 επέρχεται στο Δημόσιο τομέα, κάτι που στη συνέχεια επεκτάθηκε σε όλη την οικονομία και κοινωνία και που είχε να κάνει με τη καταστροφή της εργασιακής κουλτούρας αλλά και της επιχειρηματικής, και που είχε στο πυρήνα της την αρχή της επίτευξης του μεγαλύτερου οφέλους με την μικρότερη προσπάθεια, και το χειρότερο, η αρχή αυτή αποηθικοποιήθηκε σε μεγάλο βαθμό. Αυτή όμως η κουλτούρα δεν επιβλήθηκε από κανένα εργαζόμενο, αλλά επιβλήθηκε βίαια από τα πάνω προς τα κάτω, σαν όρος του παιχνιδιού, και εφόσον δεν ήθελες να βρεθείς εκτός παιχνιδιού, με ό,τι αυτό σήμαινε, έπρεπε να αποδεχτείς το παιχνίδι. Το πόσο έχει κυνηγηθεί η ικανότητα στο Δημόσιο, στα πλαίσια αυτής της κουλτούρας, είναι πια τόσο εμπεδωμένο στη συνείδηση της κοινωνίας, ώστε όταν κάποιος λέει τη λέξη «μετριοκρατία», πιθανότατα ο νους του να μη πάει αλλού, παρά στο τομέα αυτό. Δεν υπήρχε κανείς λόγος διεύρυνσης του δημοσίου τομέα στο μετέπειτα μέγεθός του, βεβαίως όμως και έπρεπε να αυξηθεί σε κάποιο βαθμό και κυρίως να εκσυγχρονισθεί, όμως, όλα αυτά, δε τίποτα δεν αναιρούν όσα υποστήριξα στο παρόν άρθρο.

Και ούτε μπορούμε να παραβλέψουμε, ότι συχνά ο εργασιακός χώρος στο Δημόσιο μεταβαλλόταν σε πεδίο διωγμών υπαλλήλων με καθαρά κομματικά κριτήρια, υπαλλήλων ενίοτε που δεν είχαν τίποτα άλλο εις βάρος τους, πέρα από την γνωστή τους κομματική ταυτότητα, έστω κι αν δεν είχαν ιδιαίτερη κομματική ή πολιτική δράση. Το Δημόσιο όντως λειτουργούσε παραδοσιακά ως το φέουδο του κυβερνώντος κόμματος, και σήμερα, δεν είναι βέβαιο αν λειτουργεί πολύ διαφορετικά. Όμως, θα ήταν άδικο και ανιστόρητο αν αυτό χρεώνονταν στους δημόσιους υπαλλήλους, διότι στη συντριπτική τους πλειοψηφία, κι αυτοί υπήρξαν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θύματα αυτών των κομματικών διώξεων και εκκαθαρίσεων, που δεν συνέβαιναν κατ’ ανάγκη με την αλλαγή του κυβερνώντος κόμματος στην εξουσία, αλλά και στα πλαίσια των ενδοκομματικών συγκρούσεων του ιδίου κόμματος που βρίσκονταν στην εξουσία. Ικανότατοι υπάλληλοι ένθεν κακείθεν διώχτηκαν και περιθωριοποιήθηκαν στα πλαίσια αυτών των διώξεων. Η πλειοψηφία των απλών εργαζομένων, ούτε επιθυμούσαν αυτό το καθεστώς της κομματοκρατίας ούτε και το υποστήριζαν, διότι έβλεπαν ότι ήταν κάτι εναντίον και των δικών τους συμφερόντων. Τα ίδια τα κόμματα αλλά και οι ίδιες οι κομματικά διορισμένες ή προωθημένες κομματικές ηγεσίες στις υπηρεσίες και τους οργανισμούς, υπέθαλπαν αυτές τις δραστηριότητες, αν δεν λάμβαναν και οι ίδιες μέρος, και είναι αυτό η πλέον αποκρουστική εικόνα. Η ανικανότητα και η διαφθορά, δεν «αυγάτισαν» έτσι, ως έτυχε. Μάλιστα, το φαινόμενο της δημιουργίας «υπερκομματικών» ομάδων («παρέες») που αλληλοϋποστηρίζονταν, ομάδων που απαρτίζονταν από πρόσωπα και των δύο παραδοσιακών κομμάτων εξουσίας, θάλεγα ότι δεν θα εξέπληττε αν κάποιος με διαβεβαίωνε για την ύπαρξή τους σε κάθε δημόσια υπηρεσία ή οργανισμό. Πόσες και πόσες καταγγελίες όλες αυτές τις δεκαετίες δεν ακούγαμε και διαβάζαμε πάνω σ’ αυτά τα θέματα;

Κι αν αναφερόμαστε στο δημόσιο τομέα, εν τούτοις, μη βιαστείτε να στοιχηματίσετε ότι τέτοιοι συσχετισμοί δυνάμεων εντός του εργατικού δυναμικού και ιδίως του ανώτερου στελεχιακού δυναμικού, είναι άγνωστοι στον ιδιωτικό τομέα, ιδίως στο κόσμο των μεγάλων επιχειρήσεων : μη βιαστείτε να στοιχηματίσετε περί του αντιθέτου, διότι θα χάσετε. Απλά, εκεί δεν πέφτει ποτέ το φως της δημοσιότητας, εκτός από ακραίες περιπτώσεις.

Διαβάστε τη συνέχεια →