Πέμπτη, 2 Οκτωβρίου 2014

Δυο μέτρα και δυο σταθμά στην δικαιοσύνη; Πόσο δίκαιη είναι η απαίτηση των δικαστικών για τα αναδρομικά τους;

Την 26/9 διαβάσαμε όλοι ότι οι Δικαστικοί ζητούν άμεση νομοθετική παρέμβαση για την «τακτοποίηση» των αναδρομικών που τους οφείλονται με βάση την απόφαση του Μισθοδικείου. Από την άλλη επίσης ακούσαμε στις 29/9 ότι συνταγματική κρίθηκε η περικοπή των Δημοσίων Υπαλλήλων στο εφάπαξ τους. Δηλαδή δυο αποφάσεις δυο μέτρα και δυο σταθμά?

Γράφει η δικηγόρος Νίκη Αραμπατζή
Και για να μην παρεξηγηθώ είμαι ο τελευταίος άνθρωπος που θα υπερασπιστεί τους Δημοσίους Υπαλλήλους και αναφέρομαι προφανώς σε αυτούς που διορίστηκαν ως κομματικοί στρατοί χωρίς προύποθέσεις ή εξετάσεις και στερούν αυτή τη στιγμή την αντίστοιχη θέση από ένα παιδί γεμάτο προσόντα μεταπτυχιακά και διδακτορικά και ταυτόχρονα αρνούνται και την αξιολόγηση ! Αλλά αγαπητοί Δικαστικοί, δεν γίνεται σε ό,τι σας αφορά να αποφασίζετε υπερ σας ενώ σε ό,τι αφορά άλλη κοινωνική κατηγορία να κρίνετε κατά τους!
Γιατι σε τελική ανάλυση με την απόφαση αυτή περι συνταγματικότητας των περικοπών στο εφάπαξ ανοίξατε, κατα τη νομική μου γνώμη,  τον ασκό του αιόλου δίνοντας το πράσινο φως σε έτι περαιτέρω περικοπές, σημειωτέον σε χρήματα των Υπαλλήλων ήδη παρακρατηθένα διαχρονικά από τις μισθοδοσίες τους.
Με λίγα λόγια οι Δικαστές (στα ανώτατα κλιμάκια) μέχρι να τους αγγίξουν η κρίση και η περικοπές στους μισθούς τους έκριναν ότι όλα ήταν συνταγματικά! Υπήρχαν βέβαια και φωτεινές εξαιρέσεις σε αντίστοιχες υποθέσεις ανα την Ελλάδα από χαμηλόβαθμους Δικαστές που έκαναν δεκτές αντίστοιχες προσφυγές (με άλλη νομική βάση). Όταν βέβαια ξεκίνησαν οι περικοπές και στους δικούς τους μισθούς άρχισαν οι αποφάσεις ξαφνικά υπερ της αντισυνταγματικότητας των αντίστοιχων Νόμων.
Τώρα βέβαια με την Νομολογία που δημιούργησαν ότι είναι συνταγματικές οι περικοπές στο εφάπαξ να περιμένουν σε λίγο καιρό και τις δικές τους περικοπές στο εφάπαξ αλλά τότε οι αποφάσεις δεν θα είναι υπέρ της αντισυνταγματικότητας.
Είναι γεγονός ότι ζούμε μια περίοδο παρατεταμένης κρίσης, ύφεσης, στις οποίες συνήθως επικρατεί μια αντιφατικότητα μια ανισορροπία και σίγουρα μια λανθασμένη κρίση λόγω των περιστάσεων τις οποίες καλούμαστε να διαχειριστούμε. Όμως οι Δικαστές πρέπει να στέκουν εκεί ψηλά στο βάθρο και να αποφασίζουν αμερόληπτοι, αντιλαμβανόμενοι τις συνέπειες των αποφάσεων τους. Βέβαια θα αναρρώτηθεί κανείς πως θα γίνει αυτό όταν η ανώτερη ηγεσία των ανωτάτων Δικαστηρίων της Χώρας διορίζονται από την εκάστοτε Κυβέρνηση? Εδώ φτάνουμε στο αρχικό πρόβλημα της συνάρτησης που ειναι η διάκριση των εξουσιών για την οποία έχω εκφραστεί και πάρει θέση ανοιχτά και ξεκάθαρα… Ας προβληματιστούμε λοιπόν…
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...