Τρίτη, 30 Ιουνίου 2015

«Στερνή μου (ευρώ) γνώση να σ’ είχαν πρώτα…!» - Επιστολή στο dimastin.gr

Και τώρα δημοψήφισμα! Μάλιστα! Καλούμαστε να απαντήσουμε αν θα βουτήξουμε στο ρέμα ή αν θα πέσουμε στο γκρεμό… 

   Μα έπρεπε να φτάσουμε κυριολεκτικά στην τελευταία στιγμή πριν την οριστική χρεοκοπία για να ζητήσουμε τη γνώμη του Λαού; 

   Που ήταν το δημοψήφισμα το 1981 που ο Αντρέας θα μας έβγαζε από την Ε.Ο.Κ. αλλά τελικά έμεινε; Που ήταν το δημοψήφισμα το 1991 όταν η Ε.Ο.Κ. έγινε Ε.Ε. με ζητούμενο την βαθύτερη ένωση και τη σταδιακή εγκατάλειψη της Εθνικής Κυριαρχίας; Που ήταν το δημοψήφισμα για την Ο.Ν.Ε.; Που ήταν το δημοψήφισμα για τα Mνημόνια;

  Αντ’ αυτού η πολιτική μας Ελίτ από τη Μεταπολίτευση και έπειτα, έστησε το σκηνικό μιας χώρας που θα εξαρτώνταν όλο και περισσότερο από τις εισαγωγές, που θα περιόριζε ή θα εξαφάνιζε την Εθνική παραγωγή σε αρκετούς και σημαντικούς τομείς - πνεύμονες της Εθνικής Οικονομίας, που θα διέλυε την κουλτούρα του Έλληνα κάνοντας τον Μαλθακό, Απαίδευτο και Κακομαθημένο…

  Όλο αυτό το διάστημα που η Ελλάδα «απογυμνωνόταν» από Αξίες, Παιδεία, Παραγωγικότητα, Αυτάρκεια (Πνευματική και Υλική), οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι θωράκιζαν τα συμφέροντά τους έναντι ή και ενάντια στα δικά μας…

  Παρόλα αυτά η Εθνική Ηγεσία όλα αυτά τα χρόνια στάθηκε πολύ κατώτερη των περιστάσεων, επιλέγοντας να κρύβει τα προβλήματα κάτω από το χαλάκι και να προτάσσει την πρόοδο των ημέτερων και όχι της Χώρας (υπό την ανοχική και συνενοχική  μας υπνηλία)…

   Χρόνος για την αποτροπή του Αδιεξόδου που έχουμε περιέλθει πλέον ως χώρα υπήρχε πάντα... Ακόμη και την περίοδο Καραμανλή που διπλασιάστηκε το Χρέος…. Ακόμη και επί Γ.Α.Π. ο οποίος δεν δέχθηκε - δεν πάλεψε για μία γενναία άμεση αναδιάρθρωση χρέους, όταν ακόμη είχαμε το όπλο του εκβιασμού γεμάτο και όντως θα μπορούσαμε να απειλήσουμε σοβαρά τις άλλες οικονομίες… Ο ιστορικός του μέλλοντος θα αποδώσει στο μερίδιο που αναλογεί στο καθένα λάθη, παραλείψεις, απειρία, διαφθορά και εξάρτηση από συμφέροντα…

  Τώρα πια ή θα επιλέξουμε να ζήσουμε όλο και πιο φτωχικά εντός Ευρώ και «εξευτελισμένοι», παραχωρώντας σιγά - σιγά ΤΑ ΠΑΝΤΑ σε αλλότριο έλεγχο ή θα επιλέξουμε να ζήσουμε με όρους Κατοχής και «περήφανα» με άγνωστο νόμισμα, για άγνωστο χρονικό διάστημα, με άγνωστες συνέπειες για τη Χώρα Γεωπολιτικά και Οικονομικά ελπίζοντας ότι αυτή η επιλογή είναι πιο βιώσιμη από την άλλη… 

   Ή μήπως θα γίνει την τελευταία στιγμή ένα Θαύμα και αυτομάτως θα γίνουμε 11.000.000 σοβαρών και αλάνθαστων πολιτών και κυβερνώντων - υποδείγματα και όλα τα λάθη και παραλείψεις θα διορθωθούν μονομιάς;

   Eκτός και αν ο Τσίπρας έχει οργανώσει μαεστρικά ένα πραγματικό και εναλλακτικό βιώσιμο σχέδιο με τη βοήθεια των BRICS και άλλων νέων διεθνών συμφερόντων, του οποίου πάλι δεν γνωρίζουμε τα υπερ ή κατά;

   Ποια από όλες αυτές τις επιλογές είναι η Ελπίδα που έρχεται;

   ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΑΣΤΟΡΑΣ
(Έγγαμος με 4μελή οικογένεια - Μεταπτυχιακός φοιτητής ΜΒΑ Τουρισμού - Ιστορικός - Ντε φάκτο άνεργος μετά συζύγου ως πρώην δημοτικοί αστυνομικοί στη διάθεση του Υπουργείου Εσωτερικών)

1 σχόλια :

Roumelian Dorian είπε...

Στο ρεμα θα επεφτα φιλε Γιωργο. Στον γκρεμο δεν επιβιωνεις αλλα στο ρεμα μπορει και να πιαστεις απο πουθενα η να σε ξεβρασει βαρια τραυματισμενο (αλλα ζωνταννο) σε καμια στροφη του... στην προκειμενη περιπτωση μας σπρωχνουν στο γκρεμο και εμεις πρεπει να τους πιασουμε γερα σερνωντας του στον ιδιο ολεθρο ωστε να μη μας πεταξουν... ολες οι πραξεις εχουν τιμημα αλλα και χωρις τιμημα δεν προχωρας

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...