Τετάρτη, 13 Σεπτεμβρίου 2017

Απάντηση π.Δ.Α στο άρθρο με τίτλο «Γιατί οι ∆ηµόσιοι Υπάλληλοι θα εµπιστευτούν τον Κυριάκο Μητσοτάκη »

Όσοι αναγνώστες μας δεν διάβασαν το σχετικό άρθρο, ας το διαβάσουν στην προηγούμενη μας ανάρτηση (δηλ. ΕΔΩ). Ακολουθεί η "απάντηση" από τον κ. Βαγγέλη Λούκο πρώην Δημοτικού Αστυνομικού και νυν Σωφρονιστικού Υπάλληλου του Κ.Κ. Κορυδαλλού και Μέλους του Δ.Σ. του Σωματείου Υπαλλήλων Δικαστικής Φυλακής Κορυδαλλού 

Να εμπιστευτούν ποιον οι δημόσιοι υπάλληλοι;

Μία απάντηση στον κ. Βασίλη Σπανάκη Γραµµατέα Ειδικών Κοµµατικών Οργανώσεων (Ε.Κ.Ο.) της Νέας ∆ηµοκρατίας για το άρθρο του «Γιατί οι ∆ηµόσιοι Υπάλληλοι θα εµπιστευτούν τον Κυριάκο Μητσοτάκη».

Βεβαίως και συμφωνώ ότι δεν είναι ύποπτο και ούτε κακό να υπηρετεί κάποιος στο δημόσιο και εννοείται είναι και εθνικό καθήκον. Άλλωστε όταν θεσμοθετήθηκε η μονιμότητα στο δημόσιο σχεδόν πριν 100 χρόνια, είχε ως στόχο την αξιοκρατική και ανεξάρτητη λειτουργία των κρατικών δομών προς όφελος της ανάπτυξης του κράτους και της ποιοτικής παροχής υπηρεσιών στους πολίτες πέρα και από την εξασφάλιση του ανθρωποκεντρικού δικαιώματος της σταθερής εργασίας. 

 Ας πάμε όμως στην προϊστορία γιατί το παρελθόν και οι πράξεις του είναι ο δείκτης του μέλλοντος.  Ως πρώην δημοτικός αστυνομικός του Δήμου Αθηναίων βίωσα στο πετσί μου την μεταρρυθμιστική πολιτική του κ. Μητσοτάκη ως Υπουργού ΥΔΜΗΔ το καλοκαίρι του 2013. Είδαμε πως αξιολογούνται οι δομές του δημοσίου: Καταργούνται σε μία νύχτα ολόκληροι κλάδοι και υπηρεσίες. Υπηρεσίες όπως η Δημοτική Αστυνομία, ένας ευρωπαϊκός θεσμός και όχι μόνο, μία απόλυτα ανταποδοτική υπηρεσία , αφήνοντας τα ταμεία των Δήμων με λιγότερα έσοδα και  μία εικόνα των πόλεων αποκαρδιωτική σε ορισμένους τομείς. «Εξαιρετική» μεταρρύθμιση και μιας και θα μιλήσουν κάποιοι για πίεση χρόνου από την Τρόϊκα ως δικαιολογία τότε, μόλις μας απέδειξαν περίτρανα ότι στη διαχείριση των παραμικρών κρίσεων αξιολογήθηκαν με μηδέν βαθμό και οι πολυδιαφημισμένες ικανότητες και προσόντα πολιτικής διοίκησης στη δημόσια διοίκηση και στο μανατζεριλίκι είναι για τις κορνίζες και μόνο.  

Όπως είδαμε και την περίφημη διαδικασία «διαθεσιμότητας-κινητικότητας» του πρώην ΥΔΜΗΔ κ. Μητσοτάκη με τις μοριοδοτήσεις-πριμοδοτήσεις εργασιακών υποομάδων έχοντας ως αποτέλεσμα υπάλληλοι με πειθαρχικά και χαμηλές αξιολογήσεις να καταλαμβάνουν τις πρώτες θέσεις επιλογής τους σε φορείς υποδοχής έναντι άλλων πολύ ικανότερων. Για τους απολυμένους υπαλλήλους χωρίς αξιολόγηση τι έχετε να πείτε; Για τους ξεσπιτωμένους των εκατοντάδων χιλιομέτρων από τις οικογένειες τους; Όπως είδαμε και το ανεπανάληπτο στην ελληνική δημόσια διοίκηση, να περικόπτεται η προσωπική διαφορά αυτών που υπήχθησαν  σε υποχρεωτική κινητικότητα, καθιστώντας τους προσωπικό β’ μισθολογικής κατηγορίας. Εκεί δεν είδατε κ. Σπανάκη «πολλές μισθολογικές ταχύτητες»;  Δεν είδατε «μειώσεις μισθών»;.  Μία προσωπική διαφορά που θα καταβληθεί επιτέλους μιας και νομοθετήθηκε πρόσφατα από την παρούσα κυβέρνηση όπως επίσης και η αναγνώριση του χρόνου διαθεσιμότητας ως πραγματικού χρόνου υπηρεσίας , όπως επίσης και το ξεπάγωμα των βαθμών και μισθολογικών ωριμάνσεων στο δημόσιο, η επαναπρόσληψη των αδίκως απολυμένων και κυρίως η επαναφορά των κατηργημένων υπηρεσιών.  
     
Ας δούμε τώρα και τα αποτέλεσμα της «αντιμεταρρύθμισης» του πρώην ΥΔΜΗΔ: Εκτός από τα προβλήματα που δημιούργησε στους Δήμους η κατηργημένη Δημοτική Αστυνομία, δεν επιλύθηκε και το πρόβλημα στις υπηρεσίες που μετακινήθηκαν οι υπάλληλοι. Ενδεικτικό παράδειγμα τα Καταστήματα Κράτησης όπου παρά τους εκατοντάδες πρώην δημοτικούς αστυνομικούς που μετατάχθηκαν με το ζόρι στους 2 κλάδους Εξ. Φρούρησης και Φύλαξης, τα προβλήματα στην επάνδρωση και στη χορήγηση ρεπό παρέμειναν ακριβώς τα ίδια! Μα τι έγινε πια εκεί πέρα; Ποιος ήταν κυβέρνηση τότε; Πόσες μετατάξεις και αποσπάσεις έγιναν από τα Καταστήματα Κράτησης αμέσως μετά την έλευση των πρώην δημοτικών αστυνομικών κύριε Σπανάκη και δεν άνοιξε ρουθούνι;  Με τακτικές και λογικές «απαλλαγών» και «αντικαταστατών» τύπου στρατιωτικής μονάδας παραμεθορίου γίνεται η διαχείριση της δημόσιας διοίκησης σε τέτοιες ευαίσθητες υπηρεσίες;  
Να εμπιστευτούμε ποιον και γιατί; Για όλα αυτά; 

Αποτέλεσμα «μεταρρύθμισης» : Μία τρύπα στο νερό!

Στη δημόσια διοίκηση δεν χωρούν κοινωνικοί αυτοματισμοί. Δεν χωρούν εκδικητικές και απολυταρχικές λογικές. Δεν χωρούν παλαιοκομματικές μικροπολιτικές. Στη λογική της διαχείρισης της δημόσιας διοίκησης οφείλει να κυριαρχεί  το συμφέρον για τον πολίτη και τίποτα παραπέρα.

Βαγγέλης Λόυκος


4 σχόλια :

ace είπε...

φιλε τζαμπα μιλας.......τα προβατα θα ψηφισουν τον αχαιρευτο τον κουλη

Maimu είπε...

Μην είσαι τόσο σίγουρος ότι θα βγει και μην υποτιμάς τους συμπολίτες μας.

vourlismenos είπε...

τον δεν ξέρω ή δεν λέω Ποιος είναι ο πατέρας μου,αυτόν που γα@@@σε τις ζωές μας απλά γιατί έτσι του ήρθε ή του είπαν να κάνει μου έρχεται αηδία κάθε φορά που τον βλεπω.όποιος είναι ακόμα στο πλευρό του απο εμάς, καλύτερα να πάει να αυτοκτονήσει ή να πάει να γα@@θει με χιμπατζήδες.

ace είπε...

μιλας για ενα σωρο πιθηκια βασικα........

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...